
گوشیهای ما دائماً با فناوریهای جدید و جالب ارتقا مییابند، اما تلاش برای پیشرفت همیشه به محصول بهتری نمیانجامد. گاهی اوقات، فناوری جدید بیشتر از اینکه واقعاً مفید باشد، یک ترفند تبلیغاتی است. در مواردی هم که فناوری واقعاً کاربرد دارد، به حجم انبوهی از دستگاهها راه پیدا میکند؛ فارغ از اینکه به آن نیاز داشته باشند یا نه.
یکی از جدیدترین نمونههای این نوع پیشرفت، فنهای خنککننده هستند. این فنها در لپتاپها، رایانههای شخصی و کنسولهای بازی ما حضور دارند، اما حالا دارند راه خود را به تعدادی گوشی اندرویدی در سراسر جهان باز میکنند. از نظر نظری شاید ایده خوبی به نظر برسند، اما دلایل زیادی وجود دارد که باعث میشود من همچنان نسبت به آنها شکاک باقی بمانم.
فهرست رو به رشدی از گوشیهای اندرویدی با فن خنککننده عرضه میشوند
آنقدرها هم که فکر میکنید خاص و نادر نیستند
ایده نصب یک فن خنککننده در گوشیهای اندرویدی ممکن است کمی نوآوریهای صرف به نظر برسد، اما این موضوع با گذشت زمان روز به روز رایجتر میشود. این ایده به هیچ وجه یک روند جدید نیست، زیرا تعداد زیادی از دستگاههای قدیمی مجهز به این فناوری بودهاند. دو دستگاه از برندهای بسیار قدرتمند اندروید در سراسر جهان که به این فهرست اضافه شدهاند، OnePlus Ace 7 و سری Honor Win 2 هستند. فنهای خنککننده به جای اینکه تنها برای دورهای محدود گوشیهای گیمینگ پرچمدار استفاده شوند، در حال گستردگی و در دسترستر قرار گرفتن برای طیف وسیعتری از گوشیها هستند.
لپتاپها، کامپیوترهای رومیزی و کنسولهای بازی دستی همگی دارای فن خنککننده هستند، بنابراین از لحاظ تئوری منطقی است که سازندگان گوشیهای هوشمند نیز بخواهند از این حرکت پیروی کنند. بسیاری از افراد دردِ اجرای یک بازی واقعاً سنگین روی گوشی خود را میشناسند؛ درد آن لحظهای که به دلیل گرما، دستانشان شروع به داغ شدن میکند. در حالی که ایده داشتن یک فن برای خنک نگه داشتن گوشی به طور تئوری بسیار خوب به نظر میرسد، چند نقطه ضعف وجود دارد که ممکن است حداقل در حال حاضر، باعث شود از این فناوری دوری کنید.
گوشیهای هوشمند بسیار کوچک هستند و این یک مشکل است
فنها نمیتوانند به اندازه دستگاههای دیگر مؤثر باشند

اهداف فنهای خنککننده بسیار واضح هستند. آنها با دفع و مدیریت حرارت در حین کارهای سنگین، هدفشان محدود کردن عواملی مانند Thermal Throttling (کاهش توان به دلیل گرما) است، یعنی عملکرد گوشی به سرعت افت نکند. همچنین با کاهش نقاط داغ، راحتی دست را بهبود میبخشند و میتوانند به حفظ سلامتی باتری در درازمدت کمک کنند. مشکل اینجاست که چند نکته محدودکننده وجود دارد که پتانسیل موفقیت فنهای کوچک در گوشیهای هوشمند را در دستیابی به این اهداف محدود میکند.
اولین و مهمترین عامل محدودکننده، فضا است. از آنجا که گوشیهای هوشمند نسبتاً کوچک هستند—حداقل در مقایسه با چیزهایی مانند لپتاپها و کنسولهای دستی—فضای بسیار کمی برای جریان هوا وجود دارد. همین موضوع باعث میشود تا یک فن کوچک بهسختی بتواند بهتنهایی گرمای دستگاه را بهطور مؤثر مدیریت کند. هرچند فن میتواند فرایند خنکسازی را پشتیبانی کند، اما شاید طراحی حرارتی غیرفعال دستگاه مهمتر از آن باشد.
مشکل دیگر این است که فنها بخشی از فضای داخلی دستگاه شما را اشغال میکنند. در حالی که تمام قطعات داخلی گوشیهای هوشمند بهطور مداوم بهینهتر و کوچکتر میشوند، یک فن فضایی را اشغال میکند که در غیر این صورت میتوانست به باتری و حسگرهای دوربین تعلق بگیرد. به نظر میرسد تنها گیمرهای حرفهای بازیهای موبایل باشند که واقعاً حاضر باشند برخی از این قابلیتهای کلیدی را در ازای خنکسازی بهتر فدا کنند.
سر و صدا و تخلیه باتری نیز دغدغههای بزرگی هستند
تشدید مشکلات

بدیهی است که فنهای خنککننده زمانی بیشترین کارایی را دارند که گوشی شما داغ شود؛ اتفاقی که هنگام انجام کارهای بسیار سنگین رخ میدهد. این وظایف فشرده معمولاً توان زیادی طلب میکنند و باتری گوشی را بسیار سریعتر از حالت عادی تخلیه میکنند. در چنین شرایطی، گوشی شما سرعت فن را بالا میبرد تا سعی کند دمای دستگاه را کنترل کند. این موضوع بهوضوح بار دیگری روی باتری میاندازد و تنها نتیجهاش سریعتر خالی شدن باتری گوشی است.
عامل دیگر، سر و صداست. برای اینکه این فنهای مینیاتوری در عمل کاربردی باشند و تأثیری واقعی در دفع گرما داشته باشند، باید با دور (RPM) نسبتاً بالایی کار کنند. آنها باید سریعتر بچرخند تا جابهجایی هوا به همان مؤثریت فنهای بزرگتر انجام شود. این بدان معناست که وقتی فن روشن میشود، بلافاصله متوجه آن خواهید شد. اگر با هدفون بازی میکنید، شاید این موضوع مسئلهساز نباشد، اما صدای آن قطعاً بهقدر کافی بلند است که آسایش همه اطرافیان شما را بر هم بزند.
فنهای خنککننده در گوشیهای هوشمند، به جای حل مستقیم مشکلات، شبیه یک راهحل موقتی به نظر میرسند که در برخی موارد در واقع مشکلات موجود را تشدید میکند. من همچنین نگران هستم که وجود فنها در گوشیهای هوشمند ممکن است باعث تشویق برخی رفتارهای بد شود. آیا سازندگان تراشه به خاطر دانش اینکه تلفنهای هوشمند بیشتری مجهز به فن هستند، در نام بهبود عملکرد، حد محدودیتهای حرارتی را جابجا خواهند کرد؟
هنوز در این مرحله، این ویژگی کمی شبیه یک گِیمک (خودنمایی) است
اگرچه اینکه یک ویژگی در گوشی هوشمند برای کاهش دما وجود داشته باشد، ایده احمقانهای به نظر نمیرسد، اما هرچه بیشتر به آن فکر میکنید، فنهای خنککننده غیرمنطقیتر به نظر میرسند. آیا ساخت تلفنی که آنقدر داغ است که بدون خنکسازی فعال به راحتی قابل نگه داشتن نباشد، از ابتدا حتی ایده خوبی است؟ بدیهی است که این فناوری هنوز در مراحل ابتدایی خود قرار دارد و پیش از آنکه بتوان قضاوت قطعی کرد، باید ببینیم آینده چه مسیری را طی میکند، اما من که تا حد زیادی بدبین هستم.
- ### دسکتاپ
- ### موبایل


دیدگاهتان را بنویسید