برای کسی پوشیده نیست که عرضه آیفون دو با مشکلات فراوانی همراه بوده است. با این حال، یک نقص ناخوشایند در صفحه‌نمایش به‌هیچ‌وجه تنها دلیل نارضایتی کاربران از نخستین گوشی تاشوی اپل نیست. شکایات فراتر از سطح ظاهری موضوع هستند.
نمایشگر داخلی بدون شک بیش از هر چیز موضوع بحث بوده است. این یک مشکل جدی است (یادآور گلکسی فولد نسل اول)، اما به‌هیچ‌وجه تنها مشکل نیست. اگر کمی در سابردیت‌ها و انجمن‌های MacRumors بگردید، فهرست بلندی از شکایات پیدا خواهید کرد که هیچ ربطی به شیار صفحه‌نمایش ندارند.
نبود قابلیت‌های آشنای آیفون
نبود Face ID و دردسرهای دوربین در گوشی تاشو
یکی از رایج‌ترین شکایت‌هایی که مطرح می‌شود، نبود Face ID است. اپل آن را با یک حسگر Touch ID روی دکمه پاور جایگزین کرده و خیلی‌ها از این موضوع راضی نیستند. دارندگان گزارش می‌دهند که این روش از چیزی که به آن عادت داشتند کندتر و قابل‌اعتمادتر نیست؛ به‌ویژه وقتی روی صفحه‌نمایش محافظ نصب باشد یا دست‌ها خیس باشند. وقتی به باز کردن قفل گوشی صرفاً با نگاه کردن به آن عادت کرده باشید، یک اسکنر اثر انگشت کند و قدیمی به نظر می‌رسد.
اما ماجرای دوربین هم هست. دارندگان گوشی‌های تاشو اندرویدی به‌خوبی می‌دانند که این دستگاه‌ها با وجود قیمت‌های گزاف، هرگز بهترین دوربین‌هایی را که یک شرکت ارائه می‌دهد ندارند. وضع دارندگان آیفون دوو نیز چنین است. در مقایسه با آیفون ۱۸ پرو و پرو مکس، سیستم دوربین این گوشی به‌سادگی به آن سطح خوبی نیست. کاربران این موضوع را از جهات مختلف متوجه شده‌اند، به‌خصوص در نور کم. وقتی چنین مبلغی خرج می‌کنید، انتظار دارید بهترینِ همه‌چیز را دریافت کنید. راضی شدن به چیزی کمتر، حس خوبی ندارد.
استفاده از گوشی تاشو برای همه مناسب نیست
سنگین، ضخیم و سخت برای نگه‌داشتن
آیفون دوو گروه کاملاً تازه‌ای از کاربران را برای نخستین بار با گوشی‌های تاشو آشنا کرده و برخی از همین افراد درمی‌یابند که این تجربه آن چیزی نیست که انتظارش را داشتند. چندین کاربر این گوشی را بالا‌سنگین، ضخیم و ناراحت‌کننده برای استفاده در حالت بسته توصیف می‌کنند. نسبت ابعاد نمایشگر بیرونی نیز آن‌طور نیست که بسیاری امیدوار بودند باشد.
حتی وقتی نمایشگر داخلی ترک برنداشته است، لولای دستگاه هم گلایه‌ها را به خود اختصاص داده: صداهای ترق‌ورقه و تق‌تق، به‌همراه شکاف‌های کاملاً مشهود و چرخش خارج از مرکز هنگام تا و باز کردن گوشی. کسانی که پیش‌تر تجربه استفاده از گوشی‌های تاشو را داشته‌اند با چنین چیزهایی کنار آمده‌اند، اما برای تازه‌واردها موضوع نگران‌کننده‌ای است. باز هم تأکید می‌کنیم، این همان چیزی نیست که از دستگاهی انتظار دارید که به‌قیمت یک لپ‌تاپ آب می‌خورد.
نرم‌افزار هنوز آماده نیست
اپ‌هایی که برای چنین صفحه‌ای آماده نیستند
نقطه اصلی باز کردن گوشی این است که یک نمایشگر بزرگِ شبیه تبلت در جیب خود داشته باشید. اپل با خوشحالی فراوان به ریش‌خند کردن اپ‌های بدفرمت اندروید روی نمایشگرهای بزرگ می‌پرداخت، اما حالا نوبت کاربران آیفون دو است (یا بدتر). اگرچه وضعیت هر روز بهتر می‌شود، هنوز گزارش‌هایی وجود دارد که اپ‌ها با نوارهای مشکی عظیم در طرفین و عناصر رابط کاربری با مقیاس‌بندی ناجور اجرا می‌شوند.
نمایشگر بیرونی هم در امان نیست. خریداران اولیه می‌گویند داک کناری باعث می‌شود ویجت‌ها اندازه‌های عجیب و نامناسبی پیدا کنند و اپلیکیشن‌هایی که هنوز با آن سازگار نشده‌اند نیز از این مشکل مستثنا نیستند. همه اینها به یک نکته برمی‌گردد: تجربه استفاده یک‌دست از گوشی‌ای با شکل پاسپورت آن‌طور که می‌توانست، خوب نیست.
بعد از همه اینها، باگ‌های قدیمی و معمولی هم هستند. منتقدان و مالکان به تأخیر در تشخیص جهت، ایرادهای چرخش خودکار و مشکلات جابه‌جایی بین اپلیکیشن‌ها هنگام گذر از حالت تاشده به حالت باز اشاره کرده‌اند. به این گوشی لقب باگ‌دارترین آیفونی که تاکنون عرضه شده داده‌اند و به احتمال زیاد هم رقیب چندانی برای این عنوان وجود ندارد.
قیمت، همه‌چیز را بدتر می‌کند
بدون هیچ‌گونه سازشی، به‌جز همهٔ همین موارد
همهٔ این گلایه‌ها کاملاً موجه هستند. البته برای یک محصول نسل اول، انتظار مقداری مشکل طبیعی است. مشکل اینجاست که با قیمت شروعی نزدیک به ۲۰۰۰ دلار، اوضاع چندان خوشایند نیست. مردم انتظار فناوری‌ای خیره‌کننده و فوق‌پیشرفته را داشتند، اما چیزی که به دستشان رسید گوشی‌ای بود مملو از کاستی‌ها و سازش‌ها. بسیاری از کسانی که دوو را مرجوع کردند، به همان ترکیب همیشگی آیفون و آیپد بازگشتند.
ضمن اینکه نمی‌خواهم از کنار نقص‌های نمایشگر به‌سادگی عبور کنم — این نقص‌ها جدی هستند. تعمیر نمایشگر داخلی خارج از گارانتی می‌تواند تا ۹۹۹ دلار هزینه داشته باشد، و حتی با AppleCare هم تعمیرات لولا هزینه‌بر است. هیچ‌کس حاضر نیست مبلغ ۱۰۰۰ دلار دیگری را هم به قیمت گوشی ۲۰۰۰ دلاری خودش اضافه کند.
هنوز زود است و شکی ندارم که اپل مشکلات نرم‌افزاری را برطرف خواهد کرد و از اولین دسته مرجوعی‌ها درس می‌گیرد. اما فعلاً به نظر می‌رسد آیفون دوو درسی آشنا را به اثبات می‌رساند: اول بودن هیجان‌انگیز است، اما هیچ‌کس حاضر نیست پول هنگفتی بپردازد تا خرگوش آزمایشگاهی باشد.
دیدگاهتان را بنویسید