تست‌های اولیه نشان می‌دهند که بازی روی گوشی‌های پرچمدار به ۳۰ فریم بر ثانیه می‌رسد، اما انتظارات خود را واقع‌بینانه نگه دارید.
الیور کرگ / Android Authority
خلاصه
- بازی تازه‌عرضه‌شده نینتندو، The Legend of Zelda: Ocarina of Time Remake برای سوئیچ ۲، از هم‌اکنون از طریق لایه ترجمه BananaNative روی اندروید بوت و اجرا می‌شود.
- تسترها با استفاده از درایورهای سفارشی GPU و تولید فریم، توانستند روی گوشی اسنپ‌دراگون ۸ الیت (POCO F7 Ultra) به ۲۵ تا ۳۰ فریم بر ثانیه دست یابند.
- این بیلد در جابه‌جایی‌های سنگین به بیش از ۱۲ گیگابایت رم نیاز دارد و همین موضوع باعث کرش فوری روی گوشی‌هایی با رم کمتر از ۱۶ گیگابایت می‌شود.
دنیای شبیه‌سازی این روزها با سرعت بسیار زیادی پیش می‌رود، اما برخی از پیشرفت‌های اخیر تقریباً باورنکردنی به نظر می‌رسند. نینتندو چند روز پیش بازی The Legend of Zelda: Ocarina of Time Remake را برای سوئیچ ۲ منتشر کرد و توسعه‌دهندگان با تکیه بر رشد سریع شبیه‌سازها و پورت‌های نینتندو سوئیچ ۲ روی اندروید، همین حالا موفق شده‌اند آن را روی اندروید بوت و اجرا کنند. اگرچه پیش‌تر پروژه‌هایی را دیده بودیم که عناوین کلاسیک زلدا مانند Majora’s Mask و نسخه اصلی Ocarina of Time را از طریق بازکامپایل بومی به اندروید آوردند، اما اجرای یک ریمیک کاملاً جدید از نسل حاضر کنسول روی دستگاه‌های موبایل فقط چند روز پس از عرضه، اتفاقی تقریباً بی‌سابقه است.
همان‌طور که در بحث‌های انجمنی کاربران در ردیت دیده می‌شود، نسخه‌های اولیه این بازی روی گوشی‌های اندرویدی رده‌بالا از طریق BananaNative اجرا می‌شوند؛ ابزاری مبتنی بر لایه ترجمه بومی. یک کاربر ردیت اجرای بازی را روی POCO F7 Ultra مجهز به Snapdragon 8 Elite به نمایش گذاشت و پس از فعال‌کردن تولید فریم و جایگزینی درایورهای سفارشی GPU، به نرخ فریم قابل‌بازی در حدود ۲۵ تا ۳۰ فریم بر ثانیه دست یافت؛ همان‌طور که در ویدئوی زیر می‌بینید:
این دستاورد تا حد زیادی مدیون آن است که سوئیچ ۲ معماری مبتنی بر ARM را با گوشی‌های هوشمند امروزی مشترک دارد؛ موضوعی که سربار شبیه‌سازی —که به‌طور سنتی گلوگاه سخت‌افزار موبایل به‌شمار می‌رود— را به‌طرز چشمگیری کاهش می‌دهد.
با این حال، هر کس انتظار یک تجربه بی‌نقص در حد کنسول را از همان ابتدا دارد، باید انتظارات خود را تعدیل کند. آزمون‌کنندگان اولیه گزارش می‌دهند که اجرای این بازسازی حتی گوشی‌های پرچمدار را مستقیماً به مرزهای حرارتی و حافظه‌ای‌شان می‌رساند. این بازی به فضای رم بسیار زیادی نیاز دارد (البته در این روزگارِ رم‌آگدون!)، در جابه‌جایی‌های سنگین صحنه‌ها بارها از ۱۲ گیگابایت فراتر می‌رود و دستگاه‌هایی با کمتر از ۱۶ گیگابایت رم را کرش می‌کند. اشکالات بصری هم به وفور دیده می‌شوند؛ از حذف‌شدن پوشش گیاهی گرفته تا شیدرهای روشنایی دم‌کرده و مکث‌های طولانی کامپایل شیدرها در اولین اجرا.
با وجود این ایرادهای کوچک، اجرای بازسازی یک کنسول پرچمدار جدید روی گوشی اندرویدی این‌قدر زود پس از عرضه، نمایشی چشمگیر است. آن را روی دستگاه خود امتحان کنید و تجربه‌تان را در بخش نظرات زیر با ما به اشتراک بگذارید!
دیدگاهتان را بنویسید