امسال سهم قابل‌توجهی از گوشی‌های هوشمند کوچک و چشمگیر را تجربه کرده‌ام؛ از پیکسل ۱۱ پرو گوگل گرفته تا X500 پرو عالی ویوو. و پس از مدت‌ها وقت گذراندن با چند گوشی تاشو و پرچمداران دوربین‌محور، شاید فکر کنید که یک گوشی ساده و معمولی دیگر برایتان کسل‌کننده باشد. پس شیائومی ۱۸ پرو کار زیادی برای تحت‌تأثیر قراردادن داشت، و خب، همین حالا هم مرا دلبسته خودش کرده….
تنها چند روز است که مدل جهانی این گوشی را در اختیار دارم، اما همین حالا هم تأثیر چشمگیری گذاشته است. بین پرداخت فوق‌العاده زیبایش، نمایشگر پشتی کاربردی و تجربه HyperOS 4 سرشار از قابلیت، چیزهای زیادی برای هیجان‌زده شدن وجود دارد. بهترین بخش ماجرا این است که شیائومی توانسته همه این‌ها را در پرچمداری نسبتاً جمع‌وجور بگنجاند.
با توجه به اینکه رونمایی جهانی این گوشی برای ۱۷ نوامبر در پاریس برنامه‌ریزی شده، این‌ها مواردی هستند که تاکنون توجه من را به خود جلب کرده‌اند.
Vikhyaat Vivek / Digital Trends
از این طراحی سیر نمی‌شوم
نخستین چیزی که توجه من را جلب کرد، رنگ «آبی کیهانی» بود. این رنگ در دنیای واقعی به‌طرز فوق‌العاده‌ای زیبا به نظر می‌رسد؛ پشت شیشه‌ای و بازتابنده‌ای دارد که وقتی انگشتانتان را روی آن می‌کشید، تقریباً حالتی ابریشمی و نرم به لمس می‌دهد. شیائومی این شیشه را با فریم آلیاژ آلومینیومی همراه کرده و ساخت‌وسازی لوکس و دل‌گرم‌کننده به گوشی بخشیده است. اخیراً از X500 پرو ویوو استفاده می‌کردم و اگرچه هر دو به‌زیبایی ساخته شده‌اند، شیائومی شخصیت کاملاً متفاوتی دارد. براق‌تر و پرزرق‌وبرق‌تر است و هر بار چشم شما را به خود خیره می‌کند.
اما همه این زیبایی بهایی نیز دارد. پشت گوشی به‌شدت مستعد اثر انگشت است و حتی کوچک‌ترین ذره غبار در نور مناسب به‌چشم می‌آید. همچنین بسیار لغزنده است، اما من حاضر نیستم پشت آن را با قاب بپوشانم. خوشبختانه شیائومی یک قاب داخل جعبه قرار داده، در کنار کابل USB-C. دستگاه بررسی اروپایی من شامل آداپتور شارژ نیست.
Vikhyaat Vivek / Digital Trends
ابعاد جمع‌وجور آن استفاده یک‌دستی را ممکن می‌کنند، اما وزن دستگاه به‌خوبی حس می‌شود. وزنش تقریباً در همان محدوده ۲۰۰ گرمی پیکسل ۱۱ پرو من قرار دارد، بنابراین کار کردن با آن به آسانی ویوو ایکس۵۰۰ پرو نیست. به قاب بزرگ دوربین هم اعتراضی ندارم. در واقع، ادغام نمایشگر دوم در این ماژول ظاهری متمایز به پشت گوشی می‌دهد، بدون اینکه کل مجموعه بی‌دلیل شلوغ به نظر برسد. آیفون‌های پرو اخیر الهام‌بخش آشکار این طراحی هستند، اما اینجا کاربرد جدی‌تری دارند.
داشتن آن نمایشگر پشتی واقعاً لذت‌بخش است
پیش‌تر هم نمایشگرهای دوم را روی گوشی‌های هوشمند دیده‌ام، از جمله فلگ‌شیپ قبلی شیائومی. با این حال، پس از دو سه روزی که ۱۸ پرو را همراه داشته‌ام، کم‌کم درمی‌یابم چرا شیائومی به سرمایه‌گذاری روی این ایده ادامه می‌دهد. کاربردی‌ترین کاربرد آن برای من تا این لحظه بدون شک عکاسی بوده است.
Vikhyaat Vivek / Digital Trends
مدتی است با دوربین‌های پشتی سلفی‌های زیادی می‌گیرم و نمایشگر دوم نقش منظره‌یاب را ایفا می‌کند. می‌توانید کادربندی خود را به‌درستی انجام دهید، تنظیمات دوربین را تغییر دهید و بدون تکیه بر دوربین جلوی معمولی عکس بگیرید. رابط کاربری طراحی‌شده برای این نمایشگر کوچک نیز به‌طرز شگفت‌انگیزی خوش‌ساخت است و کار با آن کاملاً شهودی حس می‌شود.
Vikhyaat Vivek / Digital Trends
یک نمونه کاربردی دیگر، کنترل‌های موسیقی بود که سبب شد برای اعمال تنظیمات سریع با نمایشگر پشتی تعامل کنم. این ویژگی برایم کمی دوست‌داشتنی است، حتی اگر راحت‌ترین گزینه نباشد. گاهی کار با صفحه‌نمایش بزرگ‌تر صرفاً ساده‌تر است. همچنین «لومی»، همراه انیمیشنی شیائومی، وجود دارد که مشتاقم بیشتر آن را بررسی کنم. هنوز وقت کافی را با آن سپری نکرده‌ام تا نظر مشخصی ارائه دهم.
ویکیات ویوک / دیجیتال ترندز
فعلاً نمایشگر پشتی تنها از مسیر دوربین ثابت کرده که کاربردی است و مشتاقم ببینم در استفاده روزمره چقدر بیشتر می‌تواند مفید واقع شود.
هایپراواس ۴ چند ترفند تازه دارد
رابط کاربری هایپراواس شیائومی همیشه در زمره قابل‌شخصی‌سازی‌ترین رابط‌های اندروید قرار داشته و هایپراواس ۴ نیز از این قاعده مستثنی نیست. گزینه‌های فراوانی برای شخصی‌سازی گوشی در اختیار دارید؛ از تم‌ها و استایل‌های نمایشگر همیشه‌روشن گرفته تا انیمیشن‌های حسگر اثر انگشت، صفحه‌های قفل و دیگر عناصر بصری. رابط کاربری در جابه‌جایی‌های روزمره نیز سریع و روان حس می‌شود.
ویکیات ویوک / دیجیتال ترندز
البته آی‌اواس‌وار شدن اندروید همچنان ادامه دارد و شیائومی هم به‌ظاهر به افکت‌های نیمه‌شفاف الهام‌گرفته از لیکوئید گلس علاقه زیادی دارد. این افکت‌ها همه‌جا حضور دارند و من کم‌کم به این زیبایی‌شناسیِ روزبه‌روز رایج‌تر کمی سیر می‌شوم. خوشبختانه شیائومی فضای زیادی برای شخصی‌سازی رابط کاربری در اختیار کاربران قرار می‌دهد.
از دیدن قابلیت موشن اسیست هم خوشحال شدم که یکی از افزودنی‌های موردعلاقه‌ام در اندروید ۱۷ است. این قابلیت به کاهش حالت تهوع ناشی از حرکت هنگام استفاده از گوشی در خودروی در حال حرکت کمک می‌کند و دیدن اینکه شیائومی هم‌پای گوگل و وایو در ارائه این قابلیت‌های کاربردی و بهبوددهنده تجربه روزمره حرکت می‌کند، دلچسب است.
ویکیات ویوک / دیجیتال ترندز
اما پنل اعلان‌ها و تنظیمات سریع چندان مورد علاقه من نیست. دقیقاً مانند بسیاری از برندهای دیگر، از جمله اپل، این دو اکنون از هم جدا شده‌اند. هیچ‌وقت از اینکه مجبور باشم برای دسترسی به اعلان‌ها و کنترل‌ها از طرف‌های مختلف نمایشگر سوایپ کنم خوشم نیامده است. رابط کاربری پیکسل گوگل همه چیز را ساده نگه می‌دارد. حتی OriginOS ویوو هم به کاربران اجازه می‌دهد چیدمان ترکیبی را انتخاب کنند. کاش شیائومی هم همین انعطاف‌پذیری را ارائه می‌داد. در هر حال، احتمالاً می‌توانید تقریباً هر چیز دیگری را در اطراف آن متناسب با سلیقه خودتان شخصی‌سازی کنید.
نمایشگری خیره‌کننده که حریم خصوصی را هم اضافه می‌کند
نمایشگر اصلی نکته درخشان دیگری است. حاشیه‌ها به‌طرز چشمگیری باریک و متقارن هستند و به گوشی ظاهری تمیز و تقریباً لبه‌به‌لبه می‌بخشند. این یک پنل تمام‌عیار در حد پرچمدار است که همه ویژگی‌های پریمیوم را یک‌جا دارد. با این حال، ستاره واقعی اینجا قابلیت Privacy Display شیائومی است.
Vikhyaat Vivek / Digital Trends
دقیقاً مانند گلکسی S26 اولترای سامسونگ، شیائومی ۱۸ پرو می‌تواند محدود کند که افراد هنگام نگاه کردن به نمایشگر از زاویه‌ای جانبی چه می‌بینند. اما پیاده‌سازی شیائومی کمی متفاوت است. بر اساس تجربه اولیه من، جلوه حریم خصوصی کمتر از نسخه سامسونگ تهاجمی به نظر می‌رسد، اما در عوض هنگام فعال بودن، غنای رنگی و وضوح ادراکی نمایشگر را بیشتر حفظ می‌کند. راستش این مصالحه را ارزشمند می‌دانم، هرچند برای رسیدن به نتیجه‌گیری قطعی به زمان بیشتری برای کار با هر دو پیاده‌سازی نیاز دارم.
Vikhyaat Vivek / Digital Trends
دوربین‌های لایکا من را برای آنچه در راه است هیجان‌زده کرده‌اند
شیائومی در این گوشی نسبتاً جمع‌وجور سخت‌افزار دوربین جدی و قابل‌توجهی نیز گنجانده است؛ از جمله دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی و تله‌فوتوی ۲۰۰ مگاپیکسلی با فاصله کانونی معادل ۷۵ میلی‌متر. همان سنسور بزرگ ۱/۱٫۵۶ اینچی تله‌فوتو است که بیش از همه مرا هیجان‌زده کرده است. در مقایسه با Pro Max بزرگ‌تر تفاوت‌هایی وجود دارد، از جمله نبود فناوری LOFIC در مدل کوچک‌تر، اما آن مقایسه‌ها را برای نقد و بررسی کامل نگه می‌دارم.
Vikhyaat Vivek / Digital Trends
تا اینجا از کاوش در رابط کاربری دوربین لایکا لذت برده‌ام. پیش‌تر شیائومی ۱۵ را به‌عنوان گوشی اصلی‌ام استفاده کرده بودم و همیشه شخصیتی را که شیائومی به عکاسی با گوشی‌هایش می‌بخشد می‌پسندیدم. فیلترهای لایکای آن همچنان جزو محبوب‌ترین‌های من هستند و همین موضوع باعث می‌شود سبک عکاسی جدید Leica Original همچون یک اسباب‌بازی تازه به‌نظر برسد. این سبک در کنار Leica Vibrant و Leica Authentic قرار می‌گیرد و تفسیر متفاوتی از رنگ ارائه می‌دهد؛ بدون وینیت یا تیرگی شدید لبه‌ها که ممکن است برخی افراد را از زیبایی‌شناسی سنتی لایکا دلزده کند.
همچنین مشتاقم زمان بیشتری را با حالت Essential بگذرانم. در این بخش چیزهای زیادی برای کشف کردن وجود دارد و می‌توانید منتظر نقد و بررسی کامل ما بمانید تا از همه جزئیات جذاب آن باخبر شوید.
Vikhyaat Vivek / Digital Trends
بی‌صبرانه منتظرم تا زمان بیشتری با آن بگذرانم
هنوز روزهای اولیه آشنایی با شیائومی ۱۸ پرو است و موارد متعددی هست که هنوز به‌درستی ارزیابی‌شان نکرده‌ام؛ از جمله عملکرد پایدار، دوام باتری، سرعت شارژ و تجربه کامل دوربین. اسنپ‌دراگون ۸ الیت نسل ۶ تا اینجا تعاملات روزمره را به‌طرز فوق‌العاده‌ای پاسخگو حس کرده است، اما هرگونه نتیجه‌گیری درباره عملکرد را تا تکمیل تست‌هایم به تعویق می‌اندازم.
اما چیزی که می‌توانم بگویم این است که شیائومی همین حالا وادارم می‌کند نقدهای دیگر را با عجله تمام کنم تا بتوانم جدیدترین پرچمدار جمع‌وجورش را به‌عنوان گوشی اصلی‌ام به کار ببرم. و برای یک گوشی هوشمند متعارفِ دیگر در بازاری که روزبه‌روز شلوغ‌تر می‌شود، چنین هیجانی دستاوردی کمیاب برای من است.
دیدگاهتان را بنویسید