تجزیه و تحلیل Steam Frame: ما طرفداریم. به‌جز فن

در نهایت، در نهایت، Steam Frame اینجا است!

پنج سال پیش، شایعاتی درباره یک پروژه داخلی ولو به نام رمز‌گذاری‌شده Deckard دنیای طرفداران واقعیت مجازی را تکان داد. از آن زمان، گیمرها به خیال یک کامپیوتر تمام‑عینِ پوشیدنی که هم بازی‌های اختصاصی VR و هم بقیه کتابخانه‌های Steam را بدون نیاز به کابل یا ایستگاه‌های پایه می‌توانست اجرا کند، دلداری می‌کشیدند.

ما از سال ۲۰۲۲ با ولو همکاری می‌کنیم؛ قطعات و ابزار می‌فروشیم و راهنمایی برای سخت‌افزارهایی مثل Steam Deck و Index تهیه می‌کنیم. اما تا اخیراً، مثل بقیه علاقه‌مندان در حال حدس و گمان بودیم: آیا Frame واقعاً می‌آید؟ آیا بی‌سیم خواهد بود؟ آیا صفحه‌نمایش‌های micro‑OLED دارد؟ آیا قابل تعمیر است؟

امیدهای زیادی برای قابلیت تعمیر داشتیم، چون به Steam Deck اصلی امتیاز ۷ از ۱۰ را برای قابلیت تعمیر دادیم، که یکی از بالاترین امتیازهایی بود که به کنسول‌های دستی داده‌ایم. اگرچه کاملاً کامل نیست، خوشحالیم که گزارش می‌دهیم Frame بسیاری از این تفکر دوستانه برای تعمیر را به شکل کوچکتر و سخت‌تری منتقل کرده است.

افشاگری: iFixit با Valve برای فراهم کردن قطعات، ابزار و راهنمای تعمیر سخت‌افزارهای Valve، از جمله Steam Frame همکاری می‌کند. Valve در فرآیند تحریریه ما دخالتی نداشت و قبل از انتشار این تجزیه و تحلیل آن را مرور نکرده است.

باتری خود مسیر جداگانه‌ای دارد

Beat Saber راهی عالی برای فهمیدن میزان عرقی است که پیشانی‌تان می‌تواند تولید کند. بنابراین اولین سوال ما هنگام جدا کردن یک هدست VR این است: آیا می‌توانید قطعه‌ای که با صورت‌تان تماس دارد را تعویض کنید؟ بله، فوم‌های صورت و پشتی سر Frame برای جایگزینی قابل جداسازی هستند. خوب. شخص بعدی که هدست شما را قرض می‌گیرد سزاوار همین است. ولو حتی یک قدم جلوتر رفته است؛ پل خود بینی نیز ماژولار و به‌صورت مستقل قابل تعویض است.

بند جداشدنی، تعمیرات بزرگ‌تری را نیز آسان‌تر می‌کند. وقتی این بند از بخش‌های اپتیک و محاسبه جدا شود، می‌توانیم بدون جابه‌جایی کل هدست، به باتری در پشت دسترسی پیدا کنیم.

سپس به چسب رسیدیم و کمی ناامید شدیم. تولیدکنندگان الکترونیک روش‌های جدیدی برای خارج کردن تمیز باتری‌ها ارائه داده‌اند، اما اینجا راه‌حل به‌روش کلاسیک است؛ هیچ برچسب کششی، لفاف چسبی راحت‌قابول یا چسب الکتریکی جداشوندنی پیدا نمی‌کنیم. با کمی الکل ایزوپروپیل و فشار ملایم توانستیم باتری را بیرون بکشیم، اما ترجیح می‌دهیم مکانیسم رهایی عمدی داشته باشیم.

بسته‌ی لیتیوم‑پلیمر دو سلولی منحنی در هدست ما ۲۰٫۹ Wh توان دارد. بررسی‌کنندگان می‌گویند این حدود ۱‑۲ ساعت استفاده می‌شود؛ شون هولیستر گزارش می‌دهد که حتی در حالت صرفه‌جویی باتری بیش از ۲ ساعت زمان کارکرد ندیده است. هر چه عمر باتری کوتاه‌تر باشد، کاهش طبیعی باتری لیتیوم سریع‌تر محسوس می‌شود. انتظار داشته باشید که ظرف چند سال باید باتری را تعویض کنید.

هنوز برنامه‌ای برای فروش باتری‌های Steam Frame در فروشگاه‌مان نداریم، اما امیدواریم این وضعیت تغییر کند. بازیکنانی که بیش از ۱۰۰۰ دلار برای این هدست می‌پردازند، به حق انتظار دارند که بتوانند آن را بیش از چند سال استفاده کنند.

نکته مثبت این است که اتصال بند امکان مهندسی معکوس را فراهم می‌کند و انتظار داریم جامعه بسته‌های باتری شخص ثالث توسعه دهند. این کار آسان نیست؛ برق، صدا، داده‌های microSD و سرویس‌های پورت USB‑C عقب همه از این پورت کوچک عبور می‌کنند. اگر یکی از این عملکردها خراب شود، این اتصال مشترک نقطه‌ی مناسبی برای بررسی آلودگی یا آسیب قبل از جستجوی عمیق‌تر است.

در مورد داده‌های microSD، این نیز یک نقطه‌ی روشن در این طراحی است: اسلات خارجی microSD دارد که گسترش حافظه را آسان می‌کند. دستگاه در دو مدل ۲۵۶ GB و ۱ TB عرضه می‌شود و می‌توانید تا ۲ TB از طریق microSD اضافه کنید. اگرچه این مورد برای تعمیر چندان مهم نیست، اما همیشه از داشتن حافظه قابل ارتقا خوشحال می‌شویم؛ این کار به طولانی‌تر ماندن دستگاه در استفاده کمک می‌کند.

اسکن زیر را ببینید، که با اسکنر CT Lumafield Neptune انجام شده است. می‌توانید بلندگوها را پیدا کنید؟ لوله حرارتی بزرگ؟ خواننده کارت microSD؟

آهنرباها پشت لنزها

برای اینکه این دستگاه تا حد امکان طولانی‌تر استفاده شود، ممکن است روزی نیاز به تعویض لنز داشته باشید. کاربران Index گزارش کرده‌اند که محفظه‌ی لنزها خراب می‌شود و تصویر کدر می‌شود، و (به‌واسطه نور خورشید از طریق لنزها به نمایشگر نزنید، مثل مورچه‌ها در زمین بازی!).

مجوعه‌های نوری به‌طرز شگفت‌انگیزی قابل سرویس هستند. لنزها و نمایشگرها بر روی ریل برای تنظیم فاصله بین چشم‌ها (IPD) حرکت می‌کنند، به‌طوری که فاصله لنزها با فاصله بین مردمک‌های شما منطبق شود. تنظیم آن‌ها به بیش‌ترین حالت، پیچ‌هایی را آشکار می‌کند که دسترسی را می‌دهد. وقتی داخل ریل می‌رویم، می‌بینیم پشته‌های لنز به‌صورت مغناطیسی به ریل چسبیده‌اند.

برخی پشته را از پایه‌اش بلند کردن کار آسانی است، اگرچه آزاد کردن کابل‌های آن کمی صبر می‌طلبد. این کابل‌ها به پشت LCD چسبیده‌اند، بنابراین با وجود نصب مغناطیسی، تعویض نمایشگر بدون ابزار امکان‌پذیر نیست. با این حال، پس از جدا کردن کابل‌ها، مجوعه به‌راحتی خارج می‌شود. این یکی از ساده‌ترین روش‌های تعویض ماژول نوری است که تا به‌حال دیده‌ایم.

این نمایشگرها LCD هستند که باعث ناامیدی علاقه‌مندان VR شد که به micro‑OLED امید داشتند. یک تعادل بصری واقعی وجود دارد. micro‑OLED نور خود را تولید می‌کند؛ لایه‌های ساطع‌کننده روی یک بستر سیلیکونی ساخته می‌شوند. LCD از نور پس‌زمینه استفاده می‌کند؛ پیکسل‌ها میزان نوری را که عبور می‌کند تنظیم می‌کنند. OLED می‌تواند سیاه‌های عمیق‌تری تولید کند چون پیکسل تاریک نور پس‌زمینه‌ای ندارند که از آن عبور کند. این ویژگی به‌ویژه وقتی نمایشگر تمام میدان دید شما را پر می‌کند، جذاب است.

ما به کنتراست micro‑OLED علاقه‌مندیم، اما پنل‌های micro‑OLED گران‌تر هستند. متأسفانه بلافاصله نمایشگرهایی عرضه نخواهیم کرد، بنابراین نمی‌توانیم دقیقاً بگوییم قیمتشان چقدر خواهد شد. اما زمانی که در دسترس قرار گیرند، انتظار داریم انتخاب LCD هزینه تعویض نمایشگرها را کمتر کند.

در حال حاضر خوشحالیم که یک نمایشگر خراب می‌تواند بدون جداسازی کل هدست خارج شود.

چشم‌های شما تصمیم می‌گیرند چه چیزی پخش شود

Frame روش دیگری برای کارکرد تصویر بی‌سیم خود دارد: استریمینگ فوویاتی. شاید درباره رندرینگ فوویاتی شنیده باشید، که این‌گونه است. استریمینگ فوویاتی بر همان اصل کار می‌کند.

این ایده از فوویا، بخشی از شبکه چشم است که مسئول واضح‌ترین دید مرکزی ماست، شروع می‌شود. رندرینگ فوویاتی با ردیابی چشم، جزئیات رندر را در جایی که نگاه می‌کنید متمرکز می‌کند و کار گرافیکی را در بقیه تصویر کاهش می‌دهد. موتور Unreal در Steam Frame رندرینگ فوویاتی را از طریق سایه‌زنی با نرخ متغیر ارائه می‌دهد.

پس از رندر کردن فریم توسط PC، یک کار دیگر اضافه می‌شود: فشرده‌سازی و ارسال تصویر به هدست. طبق توضیح مهندس ولوی جیرمی سلن، سیستم Frame یک نمای با وضوح پایین از کل صحنه برای هر چشم می‌فرستد، به‌همراه یک ناحیه با وضوح بالا در جایی که چشم آن چشم نگاه می‌کند. ردیابی چشم می‌گوید این نواحی دقیق به کجا باید بروند.

به این ترتیب داده‌های بیشتری به بخشی از تصویر که می‌توانید به‌دقت بررسی کنید اختصاص می‌یابد. اطراف تصویر جزئیات کمتری دریافت می‌کند، که در مقایسه با انتقال جزئیات به‌صورت یکنواخت، پهنای باند کمتری نیاز دارد. یک دانگل بی‌سیم در بسته، لینک را به PC فراهم می‌کند. استریمینگ فوویاتی به‌تنهایی بار کاری رندر بازی روی PC را کاهش نمی‌دهد؛ بلکه استفاده بهتری از اتصال حمل تصویر می‌کند.

دو دوربین IR داخلی در لبه‌های داخل لنزها، درست بالای پل بینی، این جادوی فوویاتی را ممکن می‌سازند.

راه طولانی به سمت فن

زیر مجوعه‌های نوری، Frame شبیه سخت‌افزارهای فشرده VR می‌شود که می‌شناسیم. یک ساختار حرارتی مسی از هر دو نمایشگر می‌گذرد. در داخل، ترکیب حرارتی روی ناحیه پردازنده پخش می‌شود و کابل‌ها از تمام جهات به مادربورد می‌رسند.

برد ۱۶ GB حافظه SK Hynix LPDDR5X بر روی پردازنده Qualcomm Snapdragon 8 Gen 3 قرار دارد. در کنار آن، واحد ما ۲۵۶ GB حافظه فلش SK Hynix دارد. مقدار زیادی محاسبه در این فضای کوچک وجود دارد؛ این تقریباً یک گوشی هوشمند گیمینگ است که به چهره‌تان بسته شده.

در سمت مخالف، یک لوله حرارتی دیگر بر روی فن می‌پیچد. سخت‌افزار حرارتی و فن به‌نظر می‌رسد بخش‌های جداگانه‌ای هستند که خوشایند است. اما دسترسی به آن‌ها مشکل است. حذف فن ما را از میان اپتیک‌ها می‌برد و از مجموعه داخلی فشرده عبور می‌کند، که برای یک تعویض، بیش از حد سخت‌گیرانه است.

فن واضح‌ترین فرصتی است که Frame از دست داده است. تمیز کردن گرد و غبار از فن یک کار نگهداری معمولی است و وقتی فن از کار می‌افتد، حتماً دماها بالا می‌روند. در واقع، Index فنی نداشت و به حدی گرم می‌شد که بخش بزرگی از دستگاه «پرده» می‌شد. یک قطعه‌ی متحرکی که کامپیوتر را خنک می‌کند، باید همان توجه به دسترسی که Valve به باتری و اپتیک‌ها داده، داشته باشد.

یک کشف زیباتر روی لبه‌های برد پیدا شد: دوازده فرستنده‌ infrared، شش‌تا در هر سمت. دوربین infrared ما خروجی آن‌ها را قابل مشاهده می‌کند. این فرستنده‌ها مرزهای فضای بازی را حتی در نور کم ردیابی می‌کنند.

محفظه‌های کنترلرها نیز پراکندگی خاصی از فرستنده‌های infrared دارند که در بالا، زیرین و بدنه قابل مشاهده‌اند.

باتری‌های AA و راهی بهتر برای خواندن استیک

کنترلرها انتخابی بسیار خوشایند برای منبع برق اتخاذ کردند: باتری‌های AA قابل تعویض. در مقایسه با باتری قابل شارژ سخت‌دسترس در کنترلر Index، این پیشرفت بزرگی است.

از آنجایی که قصد داشتیم راهنمای تعمیر از همین دستگاه تهیه کنیم، پس از حذف باتری از اسکنر CT برای داخل کنترلر نگاه کردیم. اسکن یک استیک کامل‌سایزی را نشان می‌دهد که به برد سولدر شده است. Valve می‌گوید Frame از همان استیک‌های مغناطیسی Steam Controller استفاده می‌کند که حسگرهایشان از TMR بهره می‌برند. استیک‌ها همچنین دارای حسگر لمسی خازنی هستند تا انگشتان در حالت استراحت تشخیص داده شوند؛ TMR حرکت آن‌ها را اندازه‌ گیری می‌کند.

TMR مخفف ‎tunneling magnetoresistance‎ (پدیده‌ی مقاومت مغناطیسی از طریق تونل) است؛ پیشتر در این سال به‌عمق به آن پرداخته بودیم. برای درک دلایل علاقه‌مان به آن، به این فکر کنید که چه چیزی را جایگزین می‌کند. در یک پتانسیومتری سنتی، یک جاروبک بر روی مسیر مقاومتی در هنگام حرکت استیک می‌لغزد. سایش و آلودگی می‌تواند خوانش الکتریکی را تغییر دهد و باعث می‌شود کنترلر هنگام مرکز بودن استیک، حرکت گزارش دهد. این‌که «درفت» می‌نامیم.

یک حسگر TMR یک آهنربا را بدون تماس لغزشی می‌خواند. داخل حسگر، دو لایه مغناطیسی توسط یک لایه عایق بسیار نازک جدا شده‌اند. یک لایه مغناطیسی ثابت می‌ماند؛ لایه دیگر به میدان مغناطیسی خارجی واکنش نشان می‌دهد. الکترون‌ها از طریق این عایق تونل می‌زنند و مقاومت بر حسب هم‌راستایی لایه‌ها تغییر می‌کند. کنترلر می‌تواند با استفاده از این سیگنال متغیر موقعیت استیک را تشخیص دهد.

بنابراین مکانیزم حسگری از سایش مسیر مقاومتی که در استیک‌های پتانسیومتری مشکل‌ساز است، جلوگیری می‌کند؛ این کار به‌وسیله تونل‌زنی کوانتومی واقعی انجام می‌شود. این به این معنا نیست که جوایستیک تماماً از درفت مصون است، اما منبع آشنای آن را حذف می‌کند.

کاش ولو استیک را راحت‌تر تعویض‌پذیر می‌ساخت. استیک‌ها سولدر شده‌اند، بنابراین تعویض آن‌ها نیاز به لحیم‌کاری دارد نه فقط قطع یک ماژول. حتی با سایش کمتر در حسگر، دوست داریم بدون ابزار لحیم‌کاری استیک خراب را تعویض کنیم (اگرچه قطعاً خوشحال می‌شویم که فرصتی برای استفاده از آهن‌خم هوشمند FixHub‌مان داشته باشیم).

Valve فضایی برای تعمیر برای ما می‌گذارد

هر چه عمیق‌تر به Steam Frame رفتیم، بیشتر قدردان تعمیراتی شدیم که به ما اجازه می‌دادند زودتر پیش برویم. تعویض باتری نیازی به دست‌کاری نمایشگرها ندارد. یک مجوعه نوری می‌تواند بدون حفاری در مادربورد خارج شود. Valve یک کامپیوتر پیچیده را دور چشم‌هایمان بسته و هنوز فضای کافی برای کار بر روی آن باقی گذاشته است.

ما چسب باتری را تغییر می‌دهیم، فن را به‌جایی دسترس‌پذیرتر می‌گذاریم و می‌خواهیم استیک‌های کنترلر بدون لحیم‌کاری تعویض‌پذیر باشند. این‌ها نقص‌های معناداری در سخت‌افزاری هستند که می‌خواهیم سال‌ها استفاده کنیم.

حتی با این ناامیدی‌ها، Frame بخش زیادی از آنچه توقع داشتیم ولو از Steam Deck به‌دست بدهد را تحقق می‌بخشد. وقتی یک بالشتک سایش می‌یابد، باتری کم‌عمر می‌شود یا نمایشگر خراب می‌شود، یک راه تعمیر معتبر در پیش رو دارید. این به هدست این امکان را می‌دهد که مدت طولانی‌تری بر سر کسی بماند، حتی پس از خاموش شدن هیجان رونمایی.

به‌زودی برای قطعات، در Valve Repair Hub ما نگاه کنید.

Galaxy XR Teardown: آیا این قاتل Vision Pro به‌قیمت ۱۸۰۰ دلار است؟

دیدگاهتان را بنویسید