آیفون تاشوی اپل بالاخره به میز کالبدشکافی ما رسید. صفحه‌نمایش برخی از مالکان .
پس از پانزده سال ثبت اختراع و شایعه، آیفون دوئو اینجاست و ممکن است تعمیرگاه‌ها زیاد منتظر نخستین مشتریانشان نمانند. مالکان همین حالا از ترک‌خوردگی و خطوط روشن در امتداد تای گوشی خبر میدهند. هرچند اپل فعلاً واحدهای جایگزین ارائه میکند، هر آسیب صفحه‌نمایش خارج از گارانتی ۹۹۹ دلار آب می‌خورد. پس طبیعتاً می‌خواستیم نگاهی دقیق‌تر به آنچه زیر پوست دستگاه میگذرد بیندازیم.
اگر دردهای رشد سختافزار نسل اول را نادیده بگیریم، چیزهای زیادی در آیفون دوئو هست که تحسین‌برانگیز است. اپل برخی از ترفندهای محبوب تعمیر ما را از آیفون‌های معمولی وام گرفته است: باتری‌هایی که با جریان برق آزاد میشوند، صفحه‌نمایش بیرونی که به‌شکلی خوشایند ساده باز میشود، و قطعات فراوانی که بدون باز کردن نیمی از گوشی به آنها دسترسی دارید.
این انتخاب‌ها در کنار هم، دوئو را به تعمیرپذیرترین گوشی تاشویی تبدیل میکند که تاکنون کالبدشکافی کرده‌ایم. اما این قطعاً به‌معنای تأیید تعمیر دوئو نیست. تعمیر صفحه‌نمایش داخلی گوشی همچنان کار سختی خواهد بود.
ما دوئو را تا آخرین چرخدندهها باز کردیم، غبار درخشان را تا لولای آن دنبال کردیم و پوشش نانوتکسچر آن را که چین را پنهان میکند زیر میکروسکوپ گذاشتیم. این چیزی است که یافتیم.
چین، استتاری بسیار خوب دارد
هر گوشی تاشویی، خب، تا میشود. بارها و بارها. مواد با تنش مکانیکی مکرر دچار خستگی میشوند و به‌مرور انتظار دارید نشانه‌هایش را به‌صورت لکه، چین یا چروک در امتداد خط تا ببینید. اینکه یک نمایشگر OLED تاشو در حالت کاملاً باز صاف به‌نظر برسد، یک شعبده‌بازی واقعی مهندسی است و هیچ گوشی تاشویی این مشکل را بهطور کامل حل نکرده است. حتی دوئو هم نه، هر چقدر که
سوءتفاهم نشود. نمایشگر داخلی دوئو بهطور چشمگیری صاف به‌نظر میرسد. لولا و لایههای پشتیبان آن کمک میکنند صاف باز شود، و پوشش مات نانوتکسچر بازتاب‌ها را در سراسر سطح پراکنده میکند و هر نشانه‌ای از چین را بیشتر پنهان می‌سازد.
زیر میکروسکوپ Evident DSX2000 ما، آن پوشش مثل برجستگی‌های ریز گرد و مدورِ فشرده به هم دیده میشود، کمی شبیه نایلون حباب‌دار. آنها نور را پراکنده میکنند و بازتاب‌هایی را که روی صفحه می‌بینید نرم‌تر میکنند.
اثر پخش‌کنندگیِ نانوتکسچر وقتی روی برشِ دوربین زوم میکنیم آشکار میشود: در سمت چپ، پیکسل‌ها به‌وضوح از میان دایره صیقلی و بدون بافتِ لایه نانوتکسچر می‌درخشند. در سمت راست، شبکه پیکسل‌ها با آن پوشش حباب‌مانند تار شده است.
وقتی نور از صفحه بازتاب میشود، هنگام عبور از چین خم میشود. پراکنده کردن آن بازتاب به پنهان کردن فرورفتگی کمک میکند. وقتی لایه نانوتکسچر را برمی‌داریم، نور از چین بازتاب میشود به شکلی که چندان متفاوت از آنچه در دیگر تاشوها دیده‌ایم نیست.
اینجا دوئو با نانوتکسچر برداشتهشده (چپ) را در مقایسه با Z Fold8 (راست) می‌بینید. بدون استتار حباب‌مانند، چین دوئو دست‌کم حتی بیشتر از Fold8 دیده میشود. اگر به هر دلیلی دوئوی براق را بیشتر می‌پسندید، انصافاً هشدار می‌دهیم: سطح زیرین آن راحت‌تر خط میافتد.
اپل پیش‌تر نانوتکسچر را روی نمایشگرهای صاف هم ارائه کرده بود، از جمله iPad Pro، MacBook Pro و Pro Display XDR. اینجا، این پوشش سطحی روی یک لایه پلیمری انعطافپذیر قرار دارد که می‌توان آن را جایگزین کرد و OLED زیرش را نگه داشت.
برجستگی‌های گرد و مدور سطح نانوتکسچر را پوشانده‌اند.
نقدکنندگان معروف بود که با کندن چیزی که شبیه محافظ صفحه بود، نمایشگر گلکسی فولد اصلی‌شان را نابود کردند. واقعاً خوشحالیم که نه‌تنها نمایشگر پس از برداشتن این لایه پوششی همچنان کار میکند، بلکه اپل در واقع روشی برای جایگزینی لایه پوششی هم ارائه میدهد. برای روشن بودن مطلب، این یک تعویض ساده محافظ صفحه به‌سبک کارهای خودت‌انجام‌دادنی نیست. روش اپل به قالب‌های تخصصی و تراز دقیق نیاز دارد، اما اینکه می‌توان لایه بیرونی را بدون قربانی کردن OLED جایگزین کرد، باز هم پیشرفت معناداری است.
سرویس لایه پوششی بدون AppleCare ۴۹ دلار و با آن ۱۹ دلار هزینه دارد. بد نیست، و بسیار خوب است که می‌توانید لایه پوششی را بدون تعویض کل صفحه تازه کنید.
تعویض کل صفحه جایی است که صورت‌حساب تعمیر ترسناک میشود. باز هم، آسیب نمایشگر داخلی بدون پوشش ۹۹۹ دلار هزینه دارد. ما صفحه‌های جایگزین را در نخستین فرصت و با مناسب‌ترین قیمت ممکن خواهیم فروخت، اما این قطعه‌ای پیچیده است و حتی بهتنهایی هم ارزان نخواهد بود.
و فریب سرعتی را نخورید که شهرام در ویدیوی ما با آن نمایشگر داخلی را جدا کرد: تعمیر آن صفحه کند خواهد بود. برآورد ما این است که تعمیر مشابهی روی Pixel 10 Pro Fold برای یک کاربر معمولی ۳ تا ۵ ساعت طول بکشد. دوئو باید سریع‌تر باشد، به لطف این حقیقت که لازم نیست برای جدا کردن نمایشگر به سمت دیگر دستگاه بروید. اما حتی اگر قالب‌های ویژه‌ای را داشته باشید که اپل در دفترچه راهنمایش استفاده میکند، تمام آن کار چسب‌کاری ظریف و پرحوصله‌بر خواهد بود.
تعویض آن نمایشگر داخلی نصف قیمت یک دستگاه کاملاً نو هزینه دارد.
چرا برخی پیکسل‌ها بیضی‌اند؟
با عبور از نانوتکسچر و زوم تا سطح زیرپیکسل‌ها، فکر میکنیم سرنخ دیگری از شیوه پنهان‌سازی چین توسط اپل یافته‌ایم. برخی از پیکسلهای قرمز، سبز و آبی بیضی‌شکل‌اند و محور بلندشان در جهت‌های مختلف قرار دارد.
زیرپیکسل‌های بیضی سالهاست وجود دارند: DisplayMate آنها را در گلکسی S4 سامسونگ در سال ۲۰۱۳ عکاسی کرد. اما پیکسلهای بیضی سامسونگ منظم چیده شدهاند. پیکسلهای دوئو بیشتر، اوه، لنگ‌ولوش‌اند. عجیب است!
یک معما برای همه شما الگوشناس‌ها: می‌توانید قبل از ادامه خواندن بفهمید الگوی پیکسل‌ها اینجا چیست؟
پس برای توضیح سراغ ثبت‌های اختراع رفتیم: یک درخواست ثبت اختراع اپل درباره کاهش آثار پراش، توصیف میکند که اشکال و جهت‌گیری‌های متفاوت زیرپیکسل‌ها باعث میشوند نور بازتاب‌شده الگوهای کم‌نمایی‌تری تولید کند. این نوعی درهم‌آمیزی هندسی است که الگوی تکرارشونده را تغییر میدهد تا آثار نوری‌اش همگی یکدیگر را تقویت نکنند.
یک شکل از آن ثبت اختراع توضیح میدهد چرا تشخیص الگوی جهت‌گیری پیکسل‌ها از عکس‌های میکروسکوپی ما این‌قدر دشوار است. نمایشگر به مناطقی تقسیم شده که هرکدام الگوی خودش را دارد. اپل میگوید به لطف چرخش‌های درون مناطق و میان آنها، هر زیرپیکسل میتواند «دست‌کم ۳۲ جابه‌جایی یکتا» داشته باشد.
یک ثبت اختراع اپل از سال ۲۰۲۵، «کاهش آثار پراش در نمایشگرهای بدون پولاریزر»، نشان میدهد که در این دیوانگی پیکسل‌ها، روشی نهفته است.
این میتواند تکه دیگری از پازل پنهان‌سازی چین باشد؛ رام کردن بازتاب‌هایی که عمیق‌تر در نمایشگر رخ میدهند و در غیر این صورت ممکن است چشم شما را به خط تا بکشانند.
اپل چگونه خمش را کنترل میکند
هر تولیدکننده‌ای می‌کوشد فشار وارد بر صفحه را کم کند تا چین عمیق‌تر نشود، و طراحی لولا نقش بازیکن شماره یک را دارد.
لولای دوئو در این زمینه یک کتاب راهنمای کامل دارد، که با نحوه ایجاد فضا برای خمش شروع میشود. موتورولا ریزر که در سال ۲۰۲۰ کالبدشکافی کردیم، از همان زمان صفحه انعطاف‌پذیرش را در فضایی منحنی داخل لولا جای داده بود، و عملاً هر تاشوی دیگری که از آن پس آمده، رویکرد قطره‌آبیش را برگزیده است. دوئو هم کاری مشابه میکند.
مدل سهبعدی ما دوئو را در حالت کاملاً تاشده نشان میدهد. هرچند گوشی صاف تا میشود، صفحه در داخل لولا به‌ملایمت خمیده است.
اپل همچنین از چرخدندهها، فنرها و مجموعهای از مفصلهای فلزی برای کنترل خمش استفاده میکند. ثبت اختراع لولای آنها مفصلهای زنجیرهای را توصیف میکند که هرکدام در محدوده‌ای کوتاه می‌چرخند، تقریباً مثل بند فلزی ساعت.
راهنماهای خمیده درون لولا باعث میشوند آن مفصلها طوری حرکت کنند که گویی نقاط محورشان داخل نمایشگر بالای سرشان است. هدف خم کردن نمایشگر است، در حالی که میزان کشیده یا فشرده شدنش کاهش مییابد.
زنجیرهای از مفصلهای فلزی کار تا شدن را میان خود تقسیم میکنند.
فنرها بخشی از نیروی لازم برای خم کردن صفحه را جبران میکنند و کمک میکنند لولا همانجا که رهایش میکنید بماند.
Duo اولین گوشی تاشویی نیست که چندین حالت را حفظ میکند، اما سامانه فنر و چرخدندهاش این کار را کاملاً مؤثر انجام میدهد، حتی وقتی آن را تا استخوانهایش باز میکنیم.
مجموعهای از چرخدندههای همگامسازی درون لولا باعث میشوند مفصلهای متصل هنگام تا کردن گوشی با هم حرکت کنند. گوگل برای Pixel 10 Pro Fold چیدمان متفاوتی انتخاب کرد و چرخدندههای همگامسازی را با بادامکهای متصل فنردار جایگزین کرد تا فضا ذخیره شود و از خرابیهای ناشی از آسیب دندانههای چرخدنده جلوگیری کند. اما چرخدندهها قابل پیشبینیاند. همچنین قابل کنترلاند: پتنت لولای اپل توضیح میدهد که نسبتهای مختلف چرخدنده چگونه میتوانند به برخی مفصلها اجازه دهند بیشتر از بقیه خم شوند، و به طراحان محصول اجازه میدهند انحنا را در یک نقطه تنگتر کنند و در جای دیگر ملایمتر بگذارند.
چند تا از ده لایه فوقنازک نمایشگر، جدا شده.
اپل از بیش از ده لایه فوقنازک و چسبهایی میگوید که هنگام تا شدن صفحه به آنها اجازه میدهند روی هم بلغزند.
نگاهی نزدیکتر به لایه نمایشگر براق بالایی در تصویر بالا. شاید این همان چیزی باشد که پتنت نمایشگر آن را «ماتریس سیاه» برای کاهش بازتاب نور محیط مینامد؟
قطعاً نسخه کمکربتی این را تجربه کردهاید. یک دسته کاغذ را خم کنید؛ برگهای بیرونی بیشتر از برگهای داخلی حرکت میکنند. لایههای نمایشگر Duo هم به همان آزادی حرکت نیاز دارند، همراه با تکیهگاه کافی برای تحمل فشار نوک انگشت روی صفحه باز.
نگاهی نزدیکتر به لایه نمایشگر زیر ماتریس سیاه احتمالی. اینها فیلترهای رنگیاند، پنجرههای رنگی کوچکی که روی هر زیرپیکسل همتراز شدهاند و رنگ آن را عبور میدهند و رنگهای دیگر را جذب میکنند. شکافی در لولا جا باز میکند برای کابلی نازک اما قدرتمند با چینهای آکاردئونی که هم داده و هم برق را عبور میدهد.
کابلی که دو نیمه را به هم وصل میکند، به شکل چینهای آکاردئونی تا شده است تا با حرکت گوشی سازگار شود. این کابل نازک و کوچک مسئولیت زیادی دارد. Duo فقط در یک طرف زیرساخت شارژ دارد، بنابراین یک باتری از طریق همین کابل فلکس شارژ میشود. همچنین باید حجم زیادی از دادههای ویدیو و صدا را از آن شکاف عبور دهد.
آنچه درباره آن نمایشگرهای شکسته میدانیم
خب، آیا آن کابل آکاردئونی میتواند مسئول آسیبی باشد که مردم در نمایشگرهای Duo خود میبینند؟ کابل میان دو نیمه یک گوشی تاشو همیشه در مظنونیت آسیب است، و بهدرستی. اما در این مورد، نشانهها به جهت دیگری اشاره میکنند.
مردم تعریف میکنند که دستگاهشان را باز یا بسته کردهاند، صدایی شنیدهاند و سپس خط کوچکی را دیدهاند که در امتداد تای گوشی پایین میآید و خطی روشن که در عرض نمایشگر کشیده میشود. برای یکی از مالکان این اتفاق افتاد، و برای یکی دیگر هم.
تصویر از کاربر ردیت با نام leftyhyzer16، «شاید ۴ بار تا کردم، لولا سفت شد و بعد وقتی به زور از آن گذشتم صدای ترق بلندی داد.»
دیگران هم در چندین دستگاه مواردی را جمع کردهاند، و گزارشها و بحثهای بیشتری در این باره هست.
میدانیم که آسیب احتمالاً به اندازه رد ظاهریاش بزرگ نیست. برخی کاربران آسیبدیده میگویند حتی با چشم غیرمسلح هیچ مشکل دیگری در نمایشگر یا لولای خود نمیبینند، و این چندان تعجبآور نیست. یک نقص موضعی در اتصالات الکتریکی ریز میتواند روی یک ردیف یا ستون کامل پیکسل اثر بگذارد.
برای دیدن اینکه تنشهای ناشی از تا کردن کجا تجمع میکنند، یک مدل سهبعدی لولا از فیلمهای تجزیه، پتنتها و اسکنهای CT ساختیم، سپس آن را با مکانهای آسیبی که گزارش شده مقایسه کردیم. شکستگیها نزدیک محل گذار از شکاف کابل فلکس عبوری به تکیهگاه مرکزی لولا خوشه میشوند. آسیبی که در عکسها میبینیم دقیقاً جایی نیست که کابل نمایشگر از میان لولا میگذرد، بلکه کمی پایینتر، در نقطهای که چند لبه به هم میرسند و نحوه تکیهکردن نمایشگر نازک را هنگام خم شدن تغییر میدهند.
این یکی از نمایشگرهای شکسته است، با مدل CT و لولای ما روی آن قرار داده شده. خطوط سفیدی که سمت راست نمایشگر را قطع میکنند و در امتداد لولا پایین میروند، ردیف و ستون پیکسلهای آسیبدیده را نشان میدهند. آنها درست پایینتر از جایی که کابل نمایشگر از مرکز لولا میگذرد، یکدیگر را قطع میکنند.
به هم رسیدن همه آن لبهها در این نقطه یعنی مقصرهای احتمالی زیادی وجود دارد. آن محور مرکزی با بقیه لولا متفاوت به نظر میرسد. آیا ممکن است گیر کند؟ آیا ممکن است چیز دیگری گیر کند؟
این یک پاسخ ممکن است. در شبیهسازی بستن ما در پایین، میله تکیهگاه مرکزی بهاندازه کافی پایین نمیآید. تای خمیده نمایشگر روی آن میافتد و یک نقطه تنش کوچک نزدیک محل شکستگی گزارششده ایجاد میکند.
میخواهید خودتان چند فرضیه را بررسی کنید؟ اسکن CT تعاملی ما را در پایین ببینید، با لطف اسکنر محبوبمان Lumafield Neptune، تا ببینید تکیهگاههای لولا، کابل و اجزای مجاور چگونه زیر نمایشگر جا میگیرند.
لولا هنوز غژغژ میکند
سالهاست که گرد و غبار درخشان را در گوشیهای تاشو دنبال میکنیم، و بهتازگی در تجزیههای Galaxy Z Fold8 و Pixel 11 Pro Fold ما.
درگاه USB-C و توریهای بلندگو پوشش خوبی از گرد درخشان دارند.
پودر از ماسه ساحلی معمولی ریزتر است، اما وقتی آن را با گرد و خاک دفتر مقایسه کردیم، ذرات زیادی با اندازه مشابه دیدیم. درخشش به ما اجازه میدهد رد آنها را دنبال کنیم. برای روشن بودن، این یک آزمون IP نیست؛ گواهیهای IP نفوذ آب و ذرات به «محفظه» دستگاه را میسنجند، که به نظر نمیرسد مکانیزم لولای یک گوشی تاشو را شامل شود.
Duo را در کیسهای از پودر فلورسنت گذاشتیم، آن را چند بار باز و بسته کردیم، سپس برای دنبال کردن درخشش آن را باز کردیم. لولا شروع به غژغژ کردن کرد.
بیشتر پودر پشت سدهای چسبی اطراف قطعات الکترونیکی متوقف شد.
ردهایی را دور منافذ، توری و قاب یافتیم، و مقداری هم به بخشهای متحرک لولا رسید.
درخشش دور محیط نمایشگر داخلی جمع میشود.
گرد و غبار کجا رفت؟ خودتان با این اسلایدرهای مقایسه نور طبیعی در برابر نور UV بررسی کنید:
Duo پودر قابلمشاهده کمتری نسبت به آزمونهای پیشین ما روی Fold8 و Pixel 11 Pro Fold جمع کرد، اما بهاندازه کافی به لولا رسید تا آن را به غژغژ بیندازد. تمیز کردن یا تعویض آن قطعات متحرک یعنی برداشتن نمایشگر انعطافپذیر و تکیهگاههایش.
امیدوار بودیم اپل این مشکل را حل کند، اما متأسفانه به نظر میرسد Duo هم مثل پسرعموهای تاشوی خود از ماسه میترسد.
قاب دور یکتکه جدا میشود
Duo در حداقل یک دسته بهراحتی از بیشتر گوشیهای تاشو دیگر جلو میزند: قاب دور. قاب دور نمایشگر داخلی Galaxy Z Fold8 هنگام برداشتن خرد شد. پیش از آنکه حتی به پنل برسیم، با یک قطعه شکسته دیگر سر و کار داشتیم.
در مقابل، قاب دور نمایشگر داخلی Duo مایه آرامش بود. با پیروی از رویه اپل، آن را با اسپاجر آزاد کردیم و گیرهها را باز کردیم. قاب سالم جدا شد.
نمایشگر بیرونی هم سالم جدا شد، از جمله قاب پلاستیکی که در تجزیه iPhone 18 Pro ما را خیلی اذیت کرده بود. این مهم است چون چند تعمیر داخلی نیازمند عبور از آن است، و هیچکس نمیخواهد تعمیر باتری به تعمیر نمایشگر هم تبدیل شود.
گیرهها و پیچها نمایشگر بیرونی و قاب پشتی را در کنار مهرهای چسبی آنها نگه میدارند. در مواقع ضروری، این بستها به شما اجازه میدهند تا وقتی منتظر چسب تازه هستید گوشی را دوباره سر هم کنید (البته بدون مقاومت در برابر آب).
ترفندهای آشنا برای تعمیر آیفون
در بسیاری از تجزیههای آیفون در سالهای گذشته فکر میکردیم: آیا اپل در حال آزمایش استراتژیای برای اولین گوشی تاشوی خود است؟ و مطمئناً، چیزهای زیادی اینجا آشناست.
البته در ورودی پیچهای پنتالوب وجود دارد. اگر ندیدهاید، ما طرفدارشان نیستیم.
وقتی پیچهای پنتالوب میبینی، میدانی آیفون است. وقتی چهار تا به جای دو تا میبینی، میدانی یک آیفون فوقالعاده است.
و بعد نوبت دو باتری میرسد. این بخش از تجربهٔ تعمیر را واقعاً میپسندیم. اپل چسب آزادشوندهٔ الکتریکی را به هر دو سلول آورده و عالی کار میکند. با VoltClip و FixHub یا یک باتری ۹ولتی به زبانههای آزادسازی برق بدهید، صبر کنید، و چسب رها میشود.
اپل حتماً شنیده که ما عاشق اتصال مستقیم باتریها هستیم.
سلولها بدون خم کردن و اهرمکردن نگرانکنندهای که میتواند یک تعمیر روتین را به خطر سوراخشدن تبدیل کند، بیرون میآیند.
پوستههای فلزی باتری هم بیمهنامهٔ خوبی هستند. اگر جدا کردن الکتریکی شکست بخورد و مجبور شوید به حلالها و اهرمکردن متوسل شوید، فلز از سوراخشدن تصادفی محافظت میکند، یعنی احتمال اینکه آتش بگیرید بسیار کمتر است.
هر دو باتری تمیز بیرون میآیند، با حداقل باقیماندهٔ چسب. باتری سمت چپ در تصویر ۷.۵ واتساعت دارد؛ باتری سمت راست ۱۱.۶ واتساعت دارد که مجموعاً ۱۹.۱ واتساعت میشود.
فرایند زیربنایی را در راهنمای خود برای جدا کردن الکتریکی چسب باتری آیفون با VoltClip توضیح دادهایم.
Duo از همان فناوری پایهٔ گوشیهای قبلی استفاده میکند، اما هر باتری دو نوار جداگانه دارد که هرکدام مجموعهٔ زبانههای خودش را دارد.
بهترین تجربهٔ خارج کردن باتری در یک گوشی تاشو تا به امروز است. جدی میگویم. دو سال گذشته و هنوز عاشق این چسب آزادشوندهٔ الکتریکی هستیم. بیتابیم آن را در چسب نمایشگر هم ببینیم.
درخت جداسازی تخت را باید دوست داشت
چیدمان داخلی نسبتاً تخت است، بنابراین دوربینها و سختافزار شارژ با جداسازی اضافی کمی قابل دسترسی هستند.
یک براکت کوچک جالب که روی مجموعهٔ دوربین اصلی قرار دارد.
این همان تختبودنی است که دوست داریم. وقتی قابلیت تعمیر گوشیهای هوشمند را امتیازدهی میکنیم، قطعاتی را که باید بردارید تا به قطعهٔ موردنیاز برسید نقشهبرداری میکنیم. به این کار درخت جداسازی میگویند. درخت تختتر یعنی مسیرهای انحرافی کمتر، کار کمتر و فرصتهای کمتر برای شکستن چیز دیگری در مسیر. ما این را در آیفون Air هم دوست داشتیم و واقعاً خوشحالیم که میبینیم Duo استراتژی درخت تخت آن را وام گرفته است.
صفحهٔ روشن با لایهٔ نانوبافت دستنخورده، که شبکهٔ پیکسلی عادی را در سمت راست و شکافهای الگوی پیکسل را در سمت چپ نشان میدهد تا دوربین سلفی بتواند از آن ببیند. نقاط سفید بزرگ بازتابهای سختافزار دوربین سلفی هستند.
و دوربین صفحهٔ داخلی اساساً با همان روشی پنهان شده که دیدیم اپل برای دوربین مادونقرمز زیر نمایشگر در آیفون ۱۸ پرو استفاده میکرد. شکافهای الگوی پیکسل به دوربین سلفی اجازه میدهند از میان آن سرک بکشد.
صفحهٔ روشن با نانوبافت برداشتهشده.
کار میکند… تقریباً. بررسیکنندگان میگویند عکسهایش گلآلود است، و خیلیها میگویند این دوربین را به نفع دوربینهای دیگر گوشی نادیده میگیرند.
حفرهٔ نمایشگر برای دوربین زیرصفحه، از سمت زیرین.
خوشبختانه، سه دوربین توانمندتر دیگر در گوشی وجود دارد: علاوه بر دوربین سلفی داخلی، یک دوربین اصلی ۴۸ مگاپیکسلی f/1.6، یک اولتراواید ۴۸ مگاپیکسلی f/2.2، و یک دوربین سلفی صفحهٔ بیرونی ۱۲ مگاپیکسلی f/2.2 (که لازم نیست از میان پردههای پیکسلی سرک بکشد).
سختافزار مجموعهٔ دوربین اصلی نزدیک سطح قرار دارد، با براکتها و اتصالاتی که باید کنار زده شوند. و پیچها. خیلی زیاد.
وقتی صحبت از تخت بودن است، دوربین سلفی بیرونی Duo بهطرز باورنکردنی نازک است.
سه ماژول دوربین، شامل چهار دوربین، از نمای کناری. از چپ به راست: یک جفت دوربین پشت، یک دوربین سلفی داخلی، و یک دوربین سلفی صفحهٔ بیرونی.
برد منطقی هم بهطور غیرمعمولی تخت است: تقریباً هر آیفونی از آیفون ۸ به بعد (بهجز مثلاً XR و SE) برد منطقی دولایه داشته است. اینجا، رویهمچیده نشده. بهجای ساندویچ برد، یک برد منطقی تکلایه داریم که برخی کارکردها به برد ورودی/خروجی تکلایه سپرده شده است.
بالا: برد ورودی/خروجی تکلایه، هر دو طرف. پایین: برد منطقی تکلایه، هر دو طرف.
حالا، هرچند این درخت جداسازی نسبتاً تخت است، میتوانست تختتر باشد. برخی قطعات هنوز زیر کابلهای فلکس مدفوناند. برای تمام کردن بازکردن، به پنج نوع پیچگوشتی مختلف هم نیاز داشتیم. تعویض زیاد ابزار تعمیر را کند میکند و شانس اینکه یک تعمیرکار بالقوه بهخاطر ابزار ناکافی ناکام بماند را بالا میبرد.
امتیاز موقت ۵ از ۱۰ برای قابلیت تعمیر
آیفون Duo امتیاز موقت ۵ از ۱۰ برای قابلیت تعمیر میگیرد، بالاترین امتیازی که تاکنون به یک گوشی هوشمند تاشو دادهایم.
صفحهٔ بیرونی از جداسازی جان سالم به در برد، باتریها تمیز آزاد شدند، و قطعات کوچکتر نسبتاً قابل دسترسی هستند. اپل قبلاً دفترچه راهنمای تعمیرش را منتشر کرده است. امتیاز ما موقت است چون هنوز منتظر قطعات یدکی هستیم، هرچند انتظار داریم بهزودی از طریق برنامهٔ خودخدمتی اپل برسند.
نمایشگر داخلی و لولا بیشترین کسر امتیاز را تشکیل میدهند. تعویض آنها کار زیادی میطلبد، و قیمت ممکن است مالکان را از تعمیر گوشی بهکل دلسرد کند. بسیاری به همین دلیل پوشش Apple Care+ را انتخاب میکنند (اگر با یک هزینهٔ اشتراک ماهانهٔ دیگر مشکلی ندارید، عالی است). گزارشهای اولیهٔ خرابی صفحه روشن میکند که تعویض نمایشگر بیش از یک احتمال دور است.
اگر دنبال یک گوشی هوشمند قابل تعمیر هستید، ما هنوز به هر کسی که قابلیت تعمیر را اولویت اول میگذارد یک گوشی معمولی توصیه میکنیم (دیدید که به جدیدترین Fairphone دوباره یک ۱۰ از ۱۰ کاملاً مستحق دادیم؟).
برای یک تلاش اول، اپل خوب عمل کرده است. همین خارج کردن آسان باتری بهتنهایی چیزی است که دوست داریم در هر گوشی تاشویی ببینیم. اما البته اپل را برای در دسترس قرار دادن قطعات یدکی پاسخگو خواهیم دانست، و امیدواریم نسل بعدی Duo نمایشگر داخلی مقرونبهصرفهتر و تعمیر لولای قابلدسترستر داشته باشد.
بهتر است حسابی مراقب آن صفحه باشید، ای مالکان Duo. و شاید حمل کردن آن شن جیبی را کنار بگذارید.
یک تصویر میکروسکوپی اضافی، چون آنقدر باحال به نظر میرسد که نتوانیم حذفش کنیم. نمای نزدیک از یک برش حسگر از زیر صفحه.
دیدگاهتان را بنویسید