«نمایشگر فانتزی جدید» اعصاب پیچ‌گوشتی‌های ما را خرد می‌کند، و جدیدترین مک‌بوک اپل فانتزی‌ترین نمایشگری است که تاکنون به چشم ما خورده. MacBook Pro با نمایشگر ProLED XDR اولین مک‌بوک لمسی تاریخ است. این دستگاه یک پنل OLED تندم دارد که به نرخ ۱۲۰ هرتز می‌رسد و روشنایی اوج آن به ۲۰۰۰ نیت می‌رسد؛ و با تراشه M5 Pro یا M5 Max به انتخاب خودتان کار می‌کند.
و به طریقی، این دستگاه با وجود نمایشگر لمسی و لولای بازطراحی‌شده، فقط ۱٫۳۸ کیلوگرم (سه پوند) وزن دارد. یعنی ۱۷۰ گرم (نیم پوند) سبک‌تر از مک‌بوک Pro ۱۴ اینچی با تراشه M6.
«سبک‌تر» بودن همچنین ترسی در دل پیچ‌گوشتی‌های ما می‌اندازد: طراحان در پی سبک‌سازی، اغلب تعمیرپذیری را فدای هدفشان می‌کنند.
خبر خوب؟ تعویض درب جدید به همان راحتی مدل سال گذشته است. و ما هم آن مشکلاتی که سال گذشته با کالیبراسیون TouchID دیدیم را تجربه نکردیم. اما همه خبرها خوب نیست. فن‌ها و پورت‌های USB-C همچنان زیر برد منطقی دفن شده‌اند.
اولین MacBook Pro بدون بک‌لایت، لوگوی نورانی را بازمی‌گرداند
شاید بیشتر از همه برای کاویدن بی‌فایده‌ترین قابلیت این نمایشگر هیجان داشتیم: سیب درخشان پشت دستگاه.
در مک‌بوک‌های قدیمی، نور بک‌لایت LCD از پنجره‌ای به شکل سیب در درب عبور می‌کرد. اما پیکسل‌های ProLED نور خودشان را تولید می‌کنند. پس بله، اپل صبر کرد تا اولین MacBook Pro بدون بک‌لایت از راه برسد تا لوگوی نورانی را برگرداند.
البته که ما هم باید به داخلش سرک می‌کشیدیم.
پشت آن نمایشگر فانتزی، نوار LED بسیار ساده‌تری قرار دارد که با چهار چراغ کوچک، سیب را می‌درخشاند.
برای تعمیر نمایشگر، درب به‌صورت یک مجموعه یکپارچه جدا می‌شود. همان نوار آنتن آشنا هنوز سر راه لولاهاست، اما نگهدارنده‌های کابل نمایشگر کمی ساده‌تر شده‌اند و دیگر سنسور جداگانه زاویه دربی وجود ندارد که با آن درگیر شویم.
لولاهای سه‌پیچ PROLED و M6 تقریباً غیرقابل‌تشخیص از هم هستند. تفاوت را می‌توان راحت‌تر از آنکه دیده شود، حس کرد: ضربه‌ای ملایم به PROLED کمی لرزش کمتری به همراه دارد. احتمالاً همه‌چیز به تنظیم جزئی فنرها مربوط می‌شود، اما این تغییر قطعاً بیشتر از هر چیز هیاهو است. ما همچنین هیچ شباهتی به فناوری لولای iPhone Duo که برای مدتی شایعه شده بود، پیدا نکردیم.
از چپ به راست: لولاهای مک‌بوک پرو PROLED (2026)، M6 (2026) و M3 (2023).
لپ‌تاپ‌های کمی در بازار وجود دارند که امکان تعویض نمایشگر را بدون تعویض کل درپوش بالایی فراهم می‌کنند. برای مثال، لپ‌تاپ Framework قاب مغناطیسی جالبی دارد که پیچ‌هایی در زیر آن قرار دارند و پنل را آزاد می‌کنند؛ نیازی نیست دوربین سالم را دور بیندازید یا هزینه‌ی دوربین جدیدی را بپردازید. برخی مدل‌های لپ‌تاپ Framework حتی به همین روش امکان ارتقای نمایشگر (مثلاً از 2.2K به 2.8K) را فراهم می‌کنند.
اما به‌طور کلی، ما با روش «تعویض کل درپوش برای تعویض نمایشگر» به‌عنوان مسیر تعمیر نمایشگر مشکلی نداریم، مخصوصاً با توجه به تغییراتی در این طراحی که تعویض کل درپوش را آسان‌تر می‌کنند.
با این حال، کنجکاو بودیم: آیا می‌توانیم پنل را یکپارچه بیرون بیاوریم؟ پاسخ کوتاه: نه. به‌نظر می‌رسد از نظر تئوری ممکن باشد، اما راه یافتن به داخل آن درپوش برای ما به قیمت از دست رفتن پنل تمام شد.
آن را از پشت گرم کردیم و یک پیک نازک را در گوشه جا دادیم. تریم لاستیکی بالا آمد. سپس شیشه دچار جدایش لایه‌ها شد و لایه‌های OLED و خازنی زیر آن ترک خوردند.
دست‌کم نمایشگر شکسته زیر میکروسکوپ جالب به نظر می‌رسید. این هم رابط کابل با بزرگنمایی ۳ برابر.
این کار به ما نمایی از دو بالشتک فومی سبک و سفت در دو طرف لوگو داد. بهترین حدس ما این است که وقتی روی شیشه فشار می‌دهید، این بالشتک‌ها کمی به OLED تکیه‌گاه می‌دهند.
یکی از پنل‌های فومی پشت نمایشگر را باز کردیم.
زیر یک وصله چسبی در وسط، چهار عدد ال‌ای‌دی پیدا کردیم که همه در یک نوار در امتداد یک لبه قرار داشتند. نور به یک لایه بازتابنده برخورد می‌کند و از یک ماده پخش‌کننده عبور می‌کند و چهار نقطه نورانی کوچک را به یک سیب یکدست و درخشان تبدیل می‌کند. خود لوگو پوششی آینه‌مانند دارد که با خاموش بودن چراغ‌ها براق و درخشان به نظر می‌رسد.
وقت شرط‌بندی است: چقدر طول می‌کشد تا کسی آن نوار را با یک نوار رنگین‌شونده جایگزین کند؟
جالب است، اما این یک مسیر تعمیر دیوانه‌وار برای دسترسی به لوگوی درخشان است. اگر لوگوی شما روزی خاموش شود، شاید بهتر ببینید می‌توانید با یک سیب معمولی کنار بیایید. خیلی مشتاقیم ببینیم آیا کسی می‌تواند یک ماد ال‌ای‌دی را با موفقیت انجام دهد یا نه.
زیر میکروسکوپ، آبی فضای بیشتری می‌گیرد
حالا که نمایشگر را جدا کرده‌ایم، بیایید نگاهی دقیق‌تر به نحوه کارش بیندازیم.
برای مقایسه، نمایشگر Liquid Retina XDR مک‌بوک پرو M5 سال ۲۰۲۵ را زیر میکروسکوپ Evident DSX2000 خود ببینید؛ نوارهای قرمز، سبز و آبی خواهید دید. این نوارها نور نور پس‌زمینه را فیلتر می‌کنند. اما در OLED، هر ناحیه کوچک نور خودش را تولید می‌کند. این اجازه می‌دهد صفحه نمایش یک ستاره درخشان را در آسمانی کاملاً سیاه، بدون هاله اطراف آن نشان دهد.
ال‌سی‌دی M5 با بزرگنمایی 20x و 40x، با فیلترهای رنگی هم‌شکل که نور پس‌زمینه از میان آن‌ها می‌تابد.
نمایشگر PROLED زیر میکروسکوپ کاملاً متفاوت به نظر می‌رسد. ببینید آبی در مقایسه با قرمز و سبز چقدر فضای بیشتری گرفته است.
نمایشگر PROLED با بزرگنمایی 20x و 40x. ساب‌پیکسل آبی به‌طرز چشمگیری بزرگ‌تر از سبز یا قرمز است.
رنگ آبی همیشه برای OLEDها چالش‌برانگیز بوده است: موادی که آبی عمیق را به‌طور کارآمد تولید می‌کنند، معمولاً سریع‌تر فرسوده می‌شوند. اگر به آبی لکه‌ای بزرگ‌تر بدهید، می‌توانید همان مقدار نور را به دست آورید و در عین حال فشار کمتری به هر بخش از ماده وارد کنید.
در واقع در این OLED دو لایه نوردهی وجود دارد که یکی پشت دیگری قرار گرفته‌اند. این دو لایه با هم می‌توانند همان روشنایی را با جریان کمتری برای هر لایه تأمین کنند یا نمایشگر را به اوج روشنایی بالاتری برسانند. همین ویژگی است که این OLED را «تاندم» می‌کند.
نمایشگر PROLED با بزرگنمایی ۳ برابر 
نمایشگر PROLED، در حالی که تنها برخی پیکسل‌ها روشن‌اند، ۲۰ برابر 
OLED آسیب‌دیده با بزرگنمایی ۴۰ برابر 
پشت شیشه جداشده، ۲۰ برابر 
پشت شیشه جداشده، ۴۰ برابر
اپل هنوز قطعات این لپ‌تاپ را در سایت تعمیر خودسرویس خود منتشر نکرده است، اما می‌توان شرط بست که قیمت این درپوش از درپوش مدل فاقد صفحه‌لمسی بیشتر خواهد بود.
بعد از تعویض برد چه اتفاقی برای Touch ID می‌افتد؟
بیرون آوردن قطعات تنها نیمی از تعمیر است. وقتی قطعات جدیدی جا می‌زنید، باید کار کنند. و اپل سابقه‌ای طولانی در ایجاد موانع نرم‌افزاری سر راه تعمیر مک‌بوک‌ها دارد.
می‌خواستیم بدانیم آیا صفحه‌لمسی‌ای که عمرش را در یک مک‌بوک آغاز کرده بود، وقتی برد منطقی مک‌بوکی دیگر را به آن بدهیم، هنوز هم انگشت را با دقت تشخیص می‌دهد. اپل در این کار روی آیفون‌ها و آیپدها تمرین فراوانی کرده است، پس امیدمان زیاد بود. در نخستین بوت، Repair Assistant (دستیار تعمیر) باتری، نمایشگر و حسگر Touch ID را شناسایی کرد. پس از چند فشار کلید و یک راه‌اندازی مجدد، True Tone، کنترل کامل روشنایی و صفحه‌لمسی کارآمد در اختیار داشتیم. کنترل لمسی نیازی به کالیبراسیون جداگانه نداشت.
سال گذشته، Repair Assistant نتوانست کالیبراسیون Touch ID را روی مک‌بوک پرو M5 ما کامل کند. این بار با نصب بودن برد اهدایی، یک اثر انگشت ثبت کردیم و سپس همان کاری را کردیم که تعمیرگاهی هنگام قرض گرفتن برد برای عیب‌یابی انجام می‌دهد: برد اصلی را سر جایش برگرداندیم. صفحه‌لمسی همچنان کار می‌کرد. Touch ID هم همین‌طور.
شما می‌توانید برد منطقی را جابه‌جا کنید. چه خوب. اما برای رسیدن به فن‌ها یا درگاه‌های USB-C باید برد منطقی را بیرون بکشید. چندان هم خوب نیست.
این خبر فوق‌العاده‌ای برای تعمیرپذیری است. اما گوش به زنگ خواهیم بود. اگر چنین تجربه‌ای داشتید به ما اطلاع دهید، همان‌طور که در برخی مک‌بوک‌های قدیمی دیده‌ایم.
وزن کجا رفت؟
جابه‌جایی قطعات این فرصت را به ما داد که آن‌ها را روی ترازو بگذاریم. اپل صفحه‌لمسی اضافه کرده و لوگوی درخشان را برگردانده، ظرفیت باتری را تقریباً به همان اندازه نگه داشته و به طریقی کل دستگاه را سبک‌تر کرده است. می‌خواستیم ببینیم این صرفه‌جویی را از کجا بیرون کشیده است.
قطعات PROLED ۱۴ اینچی و مدل پایه M6 را روی ترازو گذاشتیم. اپل مقداری آلومینیوم از شاسی پایینی حذف کرده است: ۴۵۶ گرم در M6 و ۳۶۴ گرم در PROLED، با احتساب درپوش پایینی در هر دو. تنها درپوش‌های پایینی ۴۴ گرم از آن ۹۲ گرم را تشکیل می‌دهند. غافلگیری بزرگ‌تر، درپوش بالایی است. حتی با وجود صفحه‌لمسی و نمایش نورانی کوچک اختصاصی‌اش برای لوگوی اپل، کل مجموعه نمایشگر ۳۸۴ گرم وزن دارد؛ در برابر ۴۸۵ گرم قبلی.
مک‌بوک PROLED XDR کنار مک‌بوک پرو M6.
و باتری چطور؟ پک ۷۲٫۶ وات‌ساعت PROLED ۲۷۶ گرم وزن دارد؛ فقط ۲ گرم سبک‌تر از باتری M6.
باتری همچنان با نوارهای کشویی خارج می‌شود. نوارهای ما کاملاً نو بودند — یعنی به همان اندازه که این نوارها تا به حال می‌توانند همکاری کنند — و با این حال بیرون کشیدن همه‌شان به‌صورت یک‌تکه سخت بود. کاش اپل کمی از نوآوری‌های باتری‌اش را به مک‌بوک پرو هم می‌آورد: چطور است باتری پیچ‌شده‌ای مثل Neo؟ یا چسب‌ای که با اعمال جریان برق جدا شود، مثل آیفون؟
اما بلندگوها در واقع سنگین‌تر شده‌اند. وزن این جفت ۳۹ گرم است که نسبت به ۲۹ گرم در مدل پایه M6 افزایش دارد.
در هر ماژول همچنان سه بلندگو وجود دارد. اپل می‌گوید ووفرهای بازطراحی‌شده باسی ۵۰ درصد عمیق‌تر ارائه می‌کنند. ترک‌پد هشت گرم سبک‌تر شده که ناشی از کوچک‌تر شدن ابعاد کلی آن است.
درپوش پشتی سبک‌تر شده است. جدا کردن آن راحت‌تر است و پیچ کمتری دارد. حتی لازم نیست از بادکش استفاده کنید، هرچند ما را ببخشید؛ وقتی چنین بادکشی می‌خرید، دنبال هر بهانه‌ای برای استفاده از آن می‌گردید.
#
باتری مک‌بوک Pro ۱۴ اینچی (A2442، A2779، A2918)
باتری A2519 با ظرفیت ۶۰۶۸ میلی‌آمپرساعت را جایگزین کنید؛ سازگار با مک‌بوک Pro ۱۴ اینچی مدل A2442 محصول ۲۰۲۱ یا مدل‌های A2779 و A2918 محصول ۲۰۲۳. ۶۹٫۹ وات‌ساعت (Wh). ۱۱٫۴۶ ولت (V).
۱۱۹٫۹۵ یورو فروش ویژه
۱۱۹٫۹۵ یورو
فن‌های مدفون‌شده و درگاه‌های USB-C
بقیه طراحی نیز پر از همان تصمیم‌های آشنای طراحی است؛ هم خوب و هم بد؛ همان‌هایی که در مدل‌های قدیمی‌تر دیده‌ایم.
چهار پیچ پنتالوب درپوش زیرین را سر جا نگه می‌دارند. با یک بادکش یا کمی اهرم‌کاری سریع، گیره‌های جلویی باز می‌شوند. در داخل، PROLED تقریباً هیچ تفاوتی با چند مدل اخیر مک‌بوک پروهای مجهز به تراشه Pro یا Max ندارد. دو فن، همراه با برد، بلندگوها و ترک‌پد، همه در همان جای همیشگی قرار دارند.
زبانه‌های فن زیر برد منطقی جا خوش کرده‌اند. بنابراین پیش از آنکه بتوانید فنی را تعویض کنید، باید یک لوبوتومی کامل انجام دهید.
MagSafe بعد از باز کردن دو پیچ و جدا کردن یک براکت بیرون می‌آید. به‌نظر می‌رسد پورت‌های USB-C هم باید همین‌طور باشند. این پورت‌ها روی بردهای کوچک مخصوص خودشان قرار دارند و می‌توانیم به پیچ‌هایشان برسیم. اما پورت باید کج شود تا از قاب بیرون بیاید، و برد منطقی دقیقاً همان‌جایی است که این گوشه باید برود. اپل در زمینه پورت‌های ماژولار در لپ‌تاپ‌ها خیلی جلوتر از بقیه بود. هرچند این دردسر عجیب‌کاریِ طراحی مک‌بوک چیز تازه‌ای نیست، تعجب می‌کنیم که همچنان آن را می‌بینیم. پورت HDMI و کارت‌خوان SDXC مستقیماً روی برد لحیم شده‌اند، پس مواظب باشید این‌ها را خراب نکنید.
جک هدفون هم قله کاذب مخصوص خودش را دارد: اپل پیچ دومش را زیر برد منطقی پنهان کرده است. چرا اپل، چرا؟؟
تعویض فنِ صدادرا هم شما را به همان سفر لعنتی به زیر برد منطقی می‌فرستد. بیرون آوردن برد منطقی چندان کار سختی نیست، اما جا انداختن دوباره‌ی آن یک عمل جراحی تمام‌عیار است. خودِ راهنمای اپل توصیه می‌کند همه‌ی کابل‌ها را با چسب به عقب بچسبانید تا گیر نکنند. هوشمندانه است، اما نشان می‌دهد که به فرایند بهتری نیاز است.
منظره‌ای بامزه برای دیدن در یک راهنمای رسمی اپل. اما به هر حال، جواب می‌دهد.
و حالا که بحث برد منطقی شد: فضای ذخیره‌سازی همچنان لحیم شده است. رم هم همچنان از نوع یونی‌فاید (یکپارچه) است.
نمره‌ی ۵ از ۱۰ برای تعمیرپذیری
مک‌بوک پرو ۱۴ اینچی با نمایشگر PROLED XDR در تعمیرپذیری نمره ۵ از ۱۰ را می‌گیرد؛ یک نمره بالاتر از مک‌بوک پرو M5.
اپل چهار پیچ از درپوش پایینی را برداشته و دیگر سنسور جداگانه‌ای برای زاویه‌ی درب وجود ندارد که با آن سروکله بزنیم. همچنین به چیزی رسیدیم که از پروِ سال گذشته می‌خواستیم: با نصب یک برد منطقی نو، Touch ID بدون هیچ مشکلی کار کرد. وقتی برد اصلی را سر جایش گذاشتیم، ثبت اثر انگشت در Touch ID روی همان هم به‌خوبی انجام شد.
دوست داشتیم بابت پورت‌های ماژولار USB-C خوشحال‌تر باشیم. می‌توانید فقط همان قطعه‌ی فرسوده را عوض کنید، اما همچنان کسی باید برد منطقی را بیرون بکشد تا به آن دسترسی پیدا کند. یک فن خراب هم همان بعدازظهرِ پیچ‌گوشتی‌به‌دست را برایتان رقم می‌زند. و از سال ۲۰۲۷، در کارنامه‌ی امتیازدهی لپ‌تاپ‌هایمان کسر امتیاز بیشتری برای حافظه‌ی لحیم‌شده اعمال می‌شود. طبق آن معیار، این دستگاه نمره ۴ می‌گرفت.
MacBook Neo که بسیار ارزان‌تر است، هنوز یک برتری نسبت به مدل Pro دارد، و هر کسی که قبلاً کلید E را صاف کرده باشد، می‌تواند یکی از دلایل آن را درک کند. در Neo، شما می‌توانید کیبورد را به تنهایی تعویض کنید. در Pro، این بخش در کاور بالایی آلومینیومی تعبیه شده است که برای دسترسی به آن، باید باتری را قربانی کرد. دفعه بعد که اپل به دنبال قابلیتی برای افزودن به مدل Pro باشد، ما با کمال میل آن ویژگی را می‌پذیریم.
دیدگاهتان را بنویسید