تب برای اینکه جایگزین واقعی یک لپ‌تاپ شود، به چیزی بیش از یک صفحه‌نمایش بزرگ، یک صفحه‌کلید و قابلیت‌های نرم‌افزاری جذاب نیاز دارد.
چه چیزهایی در گلکسی تب S12 اولترا خوب است؟
اگر گلکسی تب S11 اولترا را دوست داشتید، گلکسی تب S12 اولترا را هم دوست خواهید داشت، چون این دو عملاً از هم قابل تشخیص نیستند. صفحه‌نمایش ۱۴.۶ اینچی Dynamic AMOLED 2X فوق‌العاده است. رنگارنگ، شارپ و پرجزئیات است. به لطف روشنایی چشمگیرش توانسته‌ام بدون مشکل از آن در فضای باز استفاده کنم و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز نیز تماشای آن را راحت می‌کند.
و بعد ابعاد خود دستگاه است. بسیار بزرگ است و تماشای ویدیو را بسیار لذت‌بخش می‌کند. حالت تقسیم صفحه در نرم‌افزار One UI 9 به‌سادگی فعال می‌شود و به دلیل فضای زیادی که در اختیار دارید، اجرای یک مرورگر کنار Google Docs یا اپلیکیشن دیگر هرگز محدود به نظر نمی‌رسد.
به‌ندرت از لپ‌تاپی با صفحه‌نمایش لمسی استفاده می‌کنم، اما پس از گذراندن مدتی با گلکسی تب S12 اولترا متوجه شدم که می‌تواند برخی کارها را سریع‌تر کند. DeX سامسونگ که نرم‌افزار را به سیستمی با سبک دسکتاپ تبدیل می‌کند، همچنان نه‌تنها فعال‌سازی‌اش آسان است، بلکه جامع و منطقی نیز هست، هرچند برای نیازهای من اغلب بیش از حد لازم است.
عملکرد پردازنده MediaTek Dimensity 9500 که ارتقایی جزئی نسبت به گلکسی تب S11 اولترا است، بیش از حد کافی است. هنگام اجرای هم‌زمان Chrome، Docs و Asana در نمای تقسیم‌شده سه‌پنجره‌ای، هیچ کندی یا وقفه‌ای ندیده‌ام. می‌دانم که این کار فشار زیادی به تبلت وارد نمی‌کند، اما این روند کاری همیشگی من است، پس تا زمانی که از پسش برآید، راضی‌ام. عمر باتری نیز عالی است و به‌راحتی با چند ساعت استفاده در هر روز، یک هفته کاری را دوام آورده است.
به لوازم جانبی کیبورد پرو سامسونگ به قیمت ۴۰۰ دلار متصل می‌شود. طراحی آن واقعاً هوشمندانه است، با لولای تاشویی که هم‌زمان به‌عنوان پایه عمل می‌کند، آهنرباهای قوی و یک صفحه‌کلید قابل قبول. کلیدهای شیکلت به‌خوبی از هم فاصله دارند و میزان جابه‌جایی آن‌ها دقیقاً مناسب است. ساختار فلزی آن نیز هنگام تاشدن مانند یک قاب از صفحه‌نمایش محافظت می‌کند.
خوب به نظر می‌رسد، پس مشکل چیست؟
وقتی از گلکسی تب S12 اولترا برای تماشای ویدیو استفاده می‌کنم، یا وقتی روی میز قرار دارد و مشغول تایپ هستم، همراه قابل قبولی است. با این حال، زمانی که برای مدت طولانی از آن استفاده می‌کنید، مشکلات کم‌کم سر باز می‌کنند. مشکل اینجاست که چنین مشکلاتی به‌ندرت در یک لپ‌تاپ واقعی پیش می‌آید. این یعنی استفاده از گلکسی تب S12 اولترا طاقت‌فرسا می‌شود و در نهایت آن را روی میز رها کردم تا فقط برای سرگرمی از آن استفاده کنم. وقتی هزینه سرمایه‌گذاری این‌قدر بالاست، این وضعیت خوب نیست.
در مجموع، وزن تبلت و کیبورد پرو ۱.۳۲ کیلوگرم است که در مقایسه با لپ‌تاپ‌های جمع‌وجور، بسیار سنگین محسوب می‌شود. «جمع‌وجور» کلمه‌ای نیست که برای توصیف گلکسی تب S12 اولترا به کار ببرم، و می‌دانم که هدف هم همین نیست، اما وای، حمل آن به‌طرز آزاردهنده‌ای بزرگ است. به‌سختی در کیف ضربدری همیشگی من جا می‌شود و واقعاً سنگینی آن را حس می‌کنم. کیبورد پرو را دوست دارم، اما تاچ‌پد آن کند و بی‌واکنش است و کلیک فیزیکی برای کارکرد درست، نیروی زیادی و قرار دادن دقیق انگشت را می‌طلبد.
کیبورد پرو پایه‌ای محکم دارد تا بتوان از آن روی پا استفاده کرد، اما برخلاف لپ‌تاپ یا سیستم صفحه شناور لوازم جانبی Magic Keyboard اپل، زاویه صفحه‌نمایش قابل تنظیم نیست. متوجه شده‌ام که اغلب نمی‌توان بازتاب نور را از بین برد مگر اینکه موقعیت خود را تغییر دهید، که همیشه امکان‌پذیر یا ایده‌آل نیست.
زاویه صفحه‌نمایش سیستم باز کردن قفل با چهره را بی‌فایده می‌کند، چون دوربین همیشه به آسمان نگاه می‌کند. یک حسگر اثر انگشت زیر صفحه‌نمایش وجود دارد که همیشه در مقایسه با اسکنر فیزیکی در کلید پاور کمتر مطلوب است، اما به‌شرطی که هر دو شست و چند انگشت را ثبت کنید، چندان آزاردهنده نیست. با این حال، چندان هم سریع نیست.
لپ‌تاپم را پس بدهید
پس از استفاده یک‌روزه از گلکسی تب S12 اولترا، معمولاً با این فکر آن را کنار می‌گذارم که برای کار بیش از حد بزرگ، بیش از حد سنگین، پر از کاستی و با طراحی ضعیف است. اگر کیبورد پرو را برمی‌داشتم و فقط از یک پایه استفاده می‌کردم تا به یک تلویزیون کوچک تبدیل شود — که در آن نقش عالی است — آن را خیلی بیشتر دوست می‌داشتم. حتی بدون کیبورد پرو، هنوز یک تبلت اندرویدی ۱۴۰۰ دلاری است و این قیمت بالایی برای دستگاهی تک‌کاره است.
در همین نقطه است که به MacBook Air ۱۳ اینچی خودم بازمی‌گردم. مدل ۲۰۲۶ با تراشه M5 و ۲۴ گیگابایت رم است که هم‌اکنون ۱۵۰۰ دلار قیمت دارد، و اگرچه صفحه‌نمایشش کمی کوچک‌تر است، تراکم پیکسل آن بسیار شبیه تبلت بزرگ سامسونگ است. نه، به رنگارنگی آن نیست، اما می‌توانم با آن کنار بیایم. Air سبک‌تر، جمع‌وجورتر است، تاچ‌پد بهتری دارد، حسگر اثر انگشت شهودی‌تری و صفحه‌ای که می‌توانم زاویه‌اش را تنظیم کنم. دستگاه کاری بسیار برتری است و برای ویدیو کاملاً قابل قبول.
یک Googlebook جدید به‌مراتب ارزان‌تر از گلکسی تب S12 اولترا با کیبورد پرو است
MacBook Air انتخاب شخصی من به‌عنوان لپ‌تاپ است، اما تجربه‌های مشابهی با لپ‌تاپ‌های ویندوزی هم در دسترس است، و اگر مصمم به سازگاری عمیق با اندروید هستید، یک Googlebook جدید به‌مراتب ارزان‌تر از گلکسی تب S12 اولترا با کیبورد پرو است.
واقعاً کنجکاوم که آیا گلکسی تب S12 پلاس کوچک‌تر و سبک‌تر بیشتر به من می‌خورد یا نه، اما با کیبورد پرو همچنان ۱۵۵۰ دلار هزینه دارد، پس پولی صرفه‌جویی نمی‌کردم و بیشتر مشکلات سخت‌افزاری هم باقی می‌ماند.
نمی‌توانم بفهمم این دستگاه برای چه کسی ساخته شده
هزینه گلکسی تب S12 اولترا وقتی به دستگاه همه‌کاره نزدیک هم نمی‌شود، به مشکلی جدی تبدیل می‌شود. مانند هر تبلتی، صرف‌نظر از قیمت، در سرگرمی عالی است (هرچند ابعاد کلی آن مرا از هر بازی طولانی‌مدت منصرف می‌کند) و برای قرار گرفتن در یک نقطه خانه مناسب است. فراتر از این، کاستی‌ها باعث می‌شوند نتوان بیش از استفاده گاه‌به‌گاه آن را تحمل کرد.
در نهایت سرگردان می‌مانم که گلکسی تب S12 اولترا را به چه کسی توصیه کنم. کار متفاوتی نسبت به بیشتر تبلت‌های دیگر انجام نمی‌دهد، برای کار روزمره چندان خوب نیست و قیمتش آن را بسیار فراتر از قلمرو خرید آنی قرار می‌دهد. لپ‌تاپی از هر نوعی که باشد، همه‌کاره‌تر و راحت‌تر است و شوکه‌کننده اینکه احتمالاً ارزان‌تر هم خریده می‌شود.
سخت‌افزار چشمگیر، ابعاد باشکوه و صفحه‌نمایش زیبای سامسونگ گلکسی تب S12 اولترا آن را خواستنی می‌کند، اما در دنیای واقعی، این خواستنی بودن به سطح قابل‌استفاده‌ای که از دستگاهی ۱۸۰۰ دلاری انتظار دارم تبدیل نمی‌شود.
ویژگی‌ها
سامسونگ
دیدگاهتان را بنویسید