iPhone 18 Pro‑ی کوچک با پنجرهٔ مکانیکیاش جذابیت خاصی دارد. تعداد زیادی قطعات متحرک بهانهای مناسب برای بردن دوربین نوینمان به زیر میکروسکوپ میشود.
اما ما برای این که قاب پلاستیکی صفحه نمایش در سهتا از چهار گوشیای که باز کردیم پاره شود، آماده نبودیم. جزئیات بیشتر در ادامه.
درون iPhone 18 Pro و Pro Max نکات بسیاری برای تحسین وجود دارد، از دیافراگم متغیر پیچیده تا سینی باتری با پیچ و سیستم خنککننده بسیار بزرگتر. همچنین برخی تبادلهای ناخوشایند در تعمیر وجود دارد. دوربین بهروز شده امسال نقطه شروع مناسبی است: این مکانیزم جدید چه مزیتی میدهد و اگر یک پره ریز گیر کند، تعمیرات چقدر دشوار و پرهزینه خواهد شد؟
خوشآمدید به آزمایشگاه تعمیرات Aperture Science
اپل در سخنرانی کلیدی بهسبک هالیوودی خود، به شدت بر تواناییهای دوربین اصلی تکیه کرد؛ تمام فیلمبرداری با iPhone 18 Pro انجام شد.
آیا دیافراگم متغیر ارزش ارتقا دارد؟ بعید است. اگر واقعاً برای دیافراگم متغیر اهمیت میدهید، احتمالاً قبلاً یک دوربین واقعی، غیر هوشمند دارید که این کار را بهتر انجام میدهد. اگر بهدنبال ارتقا از یک iPhone مدل اخیر هستید، تفاوتهای کیفیت عکس بهاندازهای کوچک هستند که اکثر افراد آن را متوجه نمیشوند. ما هر سال این را میگوییم و امسال بهویژه صادقانه است: ارتقا را نادیده بگیرید. سازگارترین تلفن همان است که هماکنون در جیبتان است.
با این حال، وقتی شنیدیم iPhone 18 Pro و Pro Max دارای دوربین اصلی با لنز دیافراگم متغیر هستند، ابزارهای جابجاییمان (spudgers) شروع به رقصیدن کردند.
به محض امکان، تلفن را جدا کردیم، دوربین اصلی را بیرون کشیدیم و با حرارت و خاراندن (و دوباره حرارت و خاراندن) ادامه دادیم تا پوشش لنز جدا شود و پرههای ریز دیافراگم در اطاق جداسازی پرواز کردند. این هماست: اولین چشم چشمکزن iPhone.
شش پره ریز دیافراگم، یک کار مونتاژ که ترجیح میدهیم از آندور بمانیم.
البته دیافراگم متغیر نوآوری نیست. برای تقریباً تمام سیستمهای اپتیکال بزرگتر از دوربینهای هوشمند، این ویژگی عادی است. دو نفر به نامهای هریسون و شنایتزر در سال ۱۸۵۸ دیافراگم فوتوشاپی با پرههای همپوشانی را ثبت اختراع کردند، همان سالی که جان میسون شیشههای قفسهٔ مادربزرگتان را ثبت اختراع کرد. حتی اولین دیافراگم متغیر در یک گوشی هوشمند هم نیست: نوکیا در N86 سال ۲۰۰۹ این قابلیت را داشت، ما آن را در Samsung Galaxy S9 سال ۲۰۱۸ دیدیم و در مدلهای جدیدتر هواوی و شیائومی نیز ظاهر شده است. اپل کمی دیر به این مسابقه پیوست.
این یعنی ما برخی از دلایل خرابی این مکانیزمها را میدانیم. برخی کاربران Galaxy با این مسئله مواجه شدهاند . و افرادی که دوربینها را تعمیر میکنند میدانند که چه چیزی میتواند مشکل ایجاد کند. بهعنوان قاعده کلی، هر چه قطعات متحرک بیشتر باشد، خطر شکست افزایش مییابد. این به این معنا نیست که iPhone جدید محکوم به شکست است؛ فقط مسیر تعویض مهم است.
در سبک معمول اپل، مهندسی هوشمندانه و طراحی تفکیکی به این فضا وارد شدهاند. لنز دیافراگم متغیر جدید یک دستاورد مهندسی دقیق است. باید در این مقیاس باشد. مکانیزم شش پرهٔ ریز «پلیمر ترکیبی» شبیه برگ را در همان فضای دوربین اصلی سال گذشته میگیرد و همهٔ آنها برای ورود یا خروج نور به لنز همکاری میکنند.
مغناطیس حرکت را هدایت میکند. میتوانیم عملگر را با نزدیک کردن یک آهنربا به دیافراگم فعال کنیم: باز و بسته میشود، حتی اگر سختافزار پشتیبان آن حذف شده باشد. شکل و حرکت پرهها باز را تقریباً بهصورت دایرهای کامل نگه میدارد، اگرچه نقصهای جزئی میتوانند . پرههای بیشتر معنی دایرهٔ صافتر است. اپل برای این کاربرد شش عدد را انتخاب کرد. بیشتر از آن احتمالاً اضافه خواهد بود.
این ویدیو چقدر طول میکشد؟ من یک ساعت است که نگاه میکنم.
مقیاس پرههای دیافراگم غیرقابل تصور است. هر پره به پتلی مو انسان نازک است، همانطور که در میکروسکوپ Evident DSX2000 بهصورت کنار هم دیده میشود.
میتوانید بگویید کدام یک موست و کدام یک پرهٔ ترکیبی پلیمر دیافراگم؟ (نکته: مو انسان لایههای کراتین دارد)
پرههای دیافراگم خوشههای ریز شکاف و سوراخ دارند که به میخهای مکانیزم رانندگی میگیرند.
این یک پیچ ۲ mm است، راستی. نوک پوشش لنز در گوشهٔ پایین‑راست پره تنها کمی بیش از یک میلیمتر طول دارد.
شش پره باید بدون گیر کردن از یکدیگر عبور کنند. پره دور سوراخ گرد بیرونی میچرخد، بر روی میخ در شکاف مرکزی لغزش میکند و سپس به شیار لبهٔ پره برمیگردد. این یک ماشینآلات دقیق با فضای بسیار کم برای پرهٔ خمشدار یا ذرهٔ نادرست است.
پس از آنکه عنبیهمان منفجر شد، توانستیم یک پره را به جایش برگردانیم و مکانیزم را بهصورت دستی فعال کنیم.
خب، آیا میتوانید آن را تعمیر کنید؟ در این نقطه احتمالاً حدس میزنید: خیلی少 از علاقهمندان به تعمیر در این سیاره ابزار، تکنیک یا دانش لازم برای جدا کردن این مکانیزم دیافراگم متغیر بهگونهای که بتوان آن را دوباره مونتاژ کرد، دارند. تحملها تنگ است، چسبها چسبناکاند. ما تمایل نداریم تعمیر را «غیرممکن» بنامیم، اما این بهنزدیکترین حالت ممکن است.
به این معنی است که هر گونه آسیب به دوربین اصلی احتمالاً به تعویض کل اسمبلی منجر میشود که هزینهٔ بالایی دارد. این مسأله از مدتها پیش صادق بوده؛ ما میپذیریم که دوربینها به شکل اسمبلیهایی میآیند که برای سرویسکاری کاربر طراحی نشدهاند. دیافراگم متغیر فقط حالتهای احتمالی خرابی بیشتری و هزینهٔ مؤلفهٔ بالاتری اضافه میکند. اپل هنوز قطعات را منتشر نکرده، اما اسمبلی دوربین برای iPhone 17 Pro قیمت ۲۴۹ دلار دارد و دیافراگم متغیر این هزینه را فقط افزایش میدهد.
خبر خوب این است که اسمبلی دوربین مدولار و نسبتاً دسترسیپذیر است. به جز شکایتهای ما دربارهٔ صفحه نمایش (آیا تا به حال علاقهمند شدید؟)، خوشحالیم که میتوانیم بهراحتی ماژول دوربین اصلی را در هر دو iPhone 18 Pro و Pro Max تعویض کنیم.
چرا در یک گوشی هوشمند به کنترل دیافراگم اهمیت میدهیم؟
چرا در یک گوشی هوشمند به کنترل دیافراگم اهمیت میدهیم؟ نه، این یک سؤال ریتوریک نیست. سامسونگ این را امتحان کرد و به دلیل «فایدهٔ عملکردی محدود در سطح دوربینهای گوشی هوشمند» کنار گذاشت و ما تقریباً موافقیم.
بسیاری از نقدکنندگان دربارهٔ ویژگی دیافراگم میگویند که امکان کنترل عمق میدان
دیدگاهتان را بنویسید