چشمک مکانیکی کوچک iPhone 18 Pro غیرقابل مقاومت است. مجموعهای از قطعات متحرک بهانهای مناسب برای نگاه دقیق به دوربین تازهمان زیر میکروسکوپ میآورد.
ما انتظار نداشتیم فریم پلاستیکی صفحه نمایش در سهتا از چهار گوشیای که باز کردیم، پاره شود. این موضوع بعداً بررسی میشود.
درون iPhone 18 Pro و Pro Max چیزهای زیادی برای تحسین وجود دارد؛ از دیافراگم متغیر پیچیده تا سینی باتری پیچدار و سیستم خنککننده بسیار بزرگتر. همچنین برخی از تعادلهای ناخوشایند تعمیر وجود دارد. مکانیزم بهروز شده دوربین امسال نقطهٔ شروع خوبی است: این مکانیزم جدید چه مزایایی میآورد و اگر یک پرهٔ ریز گیر کند، تعمیر تا چه حد دشوار و گران میشود؟
خوشآمدگویی به آزمایشگاه تعمیر Aperture Science
در سخنرانی هالیوودی خود، اپل به شدت بر تواناییهای دوربین اصلی فشار آورد؛ تمام فیلمبرداری با یک iPhone 18 Pro انجام شد.
آیا دیافراگم متغیر شایستهٔ ارتقا است؟ بعید به نظر میرسد. اگر واقعا به دیافراگم متغیر اهمیت میدهید، احتمالاً قبلاً یک دوربین واقعی (غیرهوشمند) دارید که کار را بهتر انجام میدهد. اگر در حال فکر به ارتقای مدلهای اخیر iPhone هستید، تفاوتهای کیفیت عکس آنقدر کم است که بیشتر مردم احتمالاً متوجه آن نمیشوند. ما هر سال این را میگوییم و امسال بهویژه صادقانه است: ارتقا را نادیده بگیرید. پایداری واقعی، گوشیای است که در جیبتان است.
با این حال، وقتی شنیدیم iPhone 18 Pro و Pro Max دوربین اصلی با لنز دیافراگمی متغیر دارند، ابزارهای برشما (spudgers) ما شروع به رقصیدن کردند.
به محض اینکه توانستیم، گوشی را باز کردیم، دوربین اصلی را بیرون کشیدیم و گرم و خازنی (و دوباره گرم و خازنی) کردیم تا پوشش لنز منفجر شود و پرههای ریز دیافراگم در تمام فضای جداسازی پرواز کنند. اینجا است: اولین چشم چشمکزن iPhone.
البته، دیافراگم متغیر چیز جدیدی نیست. این استاندارد تقریباً تمام سیستمهای نوری بزرگتر از دوربینهای هوشمند است. دو نفر به نامهای Harrison و Schnitzer در سال ۱۸۵۸ دیافراگمی پوششی همپوشانیکننده پنتاج ثبت کردند، همانسال که جان مایسون شیشههای نهاری مادربزرگتان را ثبت کرد. این اولین دیافراگم متغیر در یک گوشی هوشمند نیست: نوکیا در N86 سال ۲۰۰۹ این کار را انجام داد، در Samsung Galaxy S9 سال ۲۰۱۸ شاهد آن بودیم و در مدلهای جدیدتر Huawei و Xiaomi نیز ظاهر شده است. اپل کمی دیر به این بازی پیوسته است.
به همین دلیل ما از قبل میدانیم که این مکانیزمها چگونه میتوانند خراب شوند. برخی کاربران Galaxy … و افرادی که دوربینها را تعمیر میکنند میدانند که … میتواند مشکل ایجاد کند. بهعنوان یک قانون کلی، هر چه قطعات متحرک بیشتر، ریسک خرابی بیشتر. این به این معنی نیست که iPhone جدید محکوم است؛ فقط مسیر تعویض مهم است.
طبق سبک واقعی اپل، مهندسی هوشمندانه و طراحی متفکرانه به این فضا وارد شدهاند. لنز دیافراگمی متغیر جدید، دستاوردی در مهندسی دقیق است. باید به این مقیاس باشد. مکانیزم شش پرهٔ ریز «پلیمری ترکیبی» شبیه برگ را در همان فضای همان دوربین اصلی سال گذشته جای میدهد؛ همه با هم کار میکنند تا نور بیشتری یا کمتری به لنز برسد.
مغناطیس حرکت را کنترل میکند. میتوانیم عملکرد را با نزدیک کردن یک magnet به دیافراگم فعال کنیم: باز و بسته میشود، حتی وقتی سختافزار پشتیبان حذف شده باشد. شکل و حرکت پرهها بازه را تقریباً کاملاً گرد نگه میدارد، هرچند نقصهای جزئی ممکن است … پرههای بیشتر بهمعنی دایرهای صافتر است. اپل برای این کاربرد شش عدد را انتخاب کرد؛ هر عدد بیشتری شاید بیش از حد باشد.
ابعاد پرههای دیافراگم خندهدار است. هر پره به اندازهی یک مو انسان نازک است؛ این را میتوانید در کنار هم زیر میکروسکوپ Evident DSX2000 ما ببینید.
پرههای دیافراگم خوشههایی از شکافها و سوراخهای ریز دارند که به پینهای مکانیزم رانندگی مشبک میشوند.
تمام شش پره باید بدون گیر کردن از یکدیگر عبور کنند. پره حول سوراخ مدور بیرونی میچرخد، در طول یک پین در شکاف میانی لغزیده و سپس به شکاف لبه پره باز میگردد. این یک ماشین دقیق با فضای بسیار کم برای پرهٔ خمیده یا ذرهای اشتباه است.
خب، اما آیا میتوانید آن را تعمیر کنید؟ در این مرحله احتمالاً میتوانید حدس بزنید: تعداد بسیار کمی از طرفداران تعمیر در این سیاره ابزارها، تکنیکها یا دانش لازم برای جداسازی این مکانیزم دیافراگمی متغیر بهطوری که بتواند دوباره سرهم شود، دارند. تحملها خیلی دقیق است، چسبها چسبناکاند. ما نمیخواهیم بگوییم تعمیر «غیرممکن» است، اما نزدیکترین حالت به این است.
به این معنی است که هر گونه آسیبی به دوربین اصلی شما احتمالاً بهمعنی تعویض کل مجموعه خواهد بود که هزینهاش زیاد است. این مساله مدتی است که صادقانه بهکار میرود؛ ما انتظار داریم و میپذیریم که دوربینها بهصورت مجموعههای غیرقابل تعمیر توسط کاربر ساخته میشوند. دیافراگم متغیر فقط حالتهای خرابشدن بیشتری و هزینهٔ مؤلفهٔ بالاتری اضافه میکند. اپل هنوز قطعات را منتشر نکرده است، اما مجموعهٔ دوربین برای iPhone 17 Pro ۲۴۹ دلار قیمت دارد و دیافراگم متغیر فقط این هزینه را افزایش میدهد.
خبر خوب: مجموعهٔ دوربین ماژولار است و دسترسی نسبتاً آسانی دارد. بهجز شکایاتمان دربارهٔ صفحه نمایش (آیا کنجکاو شدید؟)، خوشحالیم که میتوان یک ماژول دوربین اصلی را در هر دو iPhone 18 Pro و Pro Max بدون دردسر تعویض کرد.
چرا در یک گوشی هوشمند به کنترل دیافراگم نیاز داریم؟
چرا در یک گوشی هوشمند به کنترل دیافراگم نیاز داریم؟ نه، این پرسش ریتوریکی نیست. سامسونگ این را امتحان کرد و به دلیل «مزیت عملکردی محدود در سطح دوربینهای گوشی»، رها کرد و ما اصولاً با او موافقیم.
بسیار از نقدکنندگان دربارهٔ ویژگی دیافراگم میگویند که کنترل بیشتری بر عمق میدان میدهد؛ یعنی چه مقدار صحنه بهطور قابل قبول در جلو و پشت نقطهٔ فوکوس واضح است. ما نسبت به این که با یک حسگر کوچک و لنز کوتاه، تغییر در دیافراگم تفاوت قابل توجهی در تار شدن پسزمینه ایجاد کند، تردید داریم.
حسگر نور iPhone بسیار کوچک است، کمتر از نصف اینچ قطر دارد و فاصله کانونی لنز تنها ۶٫۸ mm است.
برنامهٔ دوربین iPhone 18 Pro و Pro Max چهار تنظیم پیشفرض دیافراگم دارد: ƒ/1.48، ƒ/1.8، ƒ/2.8، و ƒ/4.0، از بازترین تا باریکترین. احتمالاً با برنامههای شخص ثالث نیز بهصورت پویا قابل تنظیم خواهد بود.
بازشکافی ƒ/1.48 وسیعترین دیافراگم در تاریخ دوربین iPhone است و نیمستاپ بازتر از 17 Pro است (اگرچه تنها کمی بازتر از ƒ/1.5 در 13 Pro است). اما مقدار ƒ‑stop نسبت طول کانونی به قطر باز میشود؛ این یک معیار نسبی است نه اندازهٔ مطلق دیافراگم.
در دوربین اصلی iPhone 18 Pro و Pro Max، ما دربارهٔ بازهٔ ۴٫۶ mm در ƒ/1.48 صحبت میکنیم. اگرچه برای یک iPhone بزرگ است، در مقایسه با تجهیزات عکاسی اختصاصی کوچک است و بزرگترین تاری پسزمینه ممکن نیز به همین نسبت کوچک میماند. برای مقایسه، وقتی با DSLR و لنز ۵۰ mm عکاسی میکنم، ƒ/1.48 به معنی بازهٔ ۳۳٫۸ mm است.
در هر دو حالت، باز شدن دیافراگم تا ƒ/1.48 یعنی حدود ۷٫۳‑بار نور بیشتری که به حسگر میرسد نسبت به ƒ/4.0. با این حال، حتی در بازترین حالت، دیافراگم iPhone هنوز ۲۹٫۲ mm کوچکتر از همان ƒ‑stop در DSLR من است. وقتی کاملاً باز است، پسزمینه iPhone همچنان نسبتاً تیز میماند. انتظار ندارید دایرههای بزرگ بکه (bokeh) زیبایی که مردم هنگام گفتن «دیافراگم باز» به ذهن میآورند، داشته باشید.
در ادامه، چهار عکسی که با iPhone 18 Pro گرفته شدهاند، نشان داده شده است؛ با تمرکز روی دوربین در پیشزمینه. از کوچکترین دیافراگم به بزرگترین میرویم، از چپ به راست: ƒ/4.0، ƒ/2.8، ƒ/1.8، و ƒ/1.48. بله، تفاوتی وجود دارد. اما حتی در بازترین حالت، لوگوی iFixit در پسزمینه و جعبهٔ ابزارهای روی دیوار هنوز واضح هستند.
کاهش دیافراگم تصویر را کمی تیزتر میکند. اما بهنظر میرسد این کنترل دیافراگمی متغیر امروز، نقاط شکست ریز بسیاری اضافه میکند در حالی که سود کمی بهدست میآورد. شاید اپل فقط به آینده فکر میکند؟ لنز بزرگتر و حسگر بزرگتر میتواند کنترل دیافراگم را مفیدتر کند. یا شاید این فقط یک ترفند بازاریابی یا ویژگی جدیدی باشد که همه ما میتوانیم آن را تجزیهوتحلیل کنیم (در این صورت، جِین اپل، دستتان درد نکند).
تعمیر باتری خوب با ورودی بد
حتی با مکانیزم دوربین پیچیده، فروشگاههای تعمیراتی تعداد تعمیرات دوربین را بهمراتب کمتر از تعویض باتری خواهند کرد.
تعویض باتری باید روتین باشد و ما از اینکه معماری ورودی‑فقط‑روی‑پشت مدل سال گذشته در iPhone 18 Pro و Pro Max ادامه پیدا کرده، ناامید (ولی شگفتزده) شدیم. یک پنل شیشهای خلفی وجود دارد که بهراحتی باز میشود، اما جز کویل شارژ بیسیم تعبیهشده در خود پنل، قطعات قابل سرویس دیگری وجود ندارند. دسترسی به باتری به معنی باز کردن صفحهٔ چسبیده است؛ جایی که در سهتا از چهار جداسازیمان با مشکل مواجه شدیم.
پنلهای نمایش ما پس از جدا شدن کار میکردند. فریم پلاستیکی سفید اطراف آنها بدتر شد: در سهتا از چهار بار که باز کردیم، ترکید یا جدا شد. این فریم جزئی اساسی از مونتاژ نمایش است. چسب لبه تازه نمیتواند پلاستیک شکسته را تعمیر کند و نمیتوانیم بهدقت انتظار داشته باشیم فریم آسیبدیده پس از تعمیر صاف و محکم بماند.
یک گوشی بهصورت کامل و سالم باز شد و ما جداسازیهای دیگر را بدون این آسیب مشاهده کردیم. چهار گوشی برای تعیین نرخ شکست کافی نیست. قدرت چسب، گرم کردن، تکنیک یا حتی تفاوت در پلاستیک میتواند نقش داشته باشد.
این فریم پلاستیکی از iPhone 15 Pro بهوجود آمده است، اما در سالهای پیش چندان مشکلساز نبوده. آیا بهبود حرارتگیری باعث میشود حرارت بیش از حد از درز خارج شود و مانع از نرم شدن چسب شود؟ صفحهای که بهراحتی باز شد، ما را به مدت ۱۵ دقیقه در ۷۰ °C و سپس ۱۰ دقیقه در ۷۲ °C گرم کردیم. این مقدار حرارت زیاد است! استفاده از الکل ایزوپروپیل ممکن است جداسازی نمایش را یکنواختتر کند، اما برای اطمینان نیاز به آزمایشهای بیشتر داریم.
پس از عبور از صفحه، خوشحالیم که این گوشیها ویژگی مورد علاقهمان از مدل سال گذشته را به ارث بردند: سینی باتری فلزی که با پیچها ثابت شده است. سینی و باتری را بههمراه حذف کنید و دیگر نیازی به چسب باتری نیست. سیزده پیچ؟ با کمال میل میپذیریم.
سلول خودش هنوز به سینی چسبیده است. برای کسی که میخواهد این دو را جدا کند، چسب الکتریکیقابل رها شدن بهخوبی کار میکند: حدود ۹۰ ثانیه با ۱۲ ولت با FixHub و VoltClip ما، باتری بهراحتی بلند میشود. تعویض کل سینی نیازی به این گام اضافه ندارد.
باتری مدل eSIM iPhone 18 Pro با برچسب 16.76 Wh (4288 mAh)؛ باتری Pro Max با 21.751 Wh (5567 mAh) است. مدلهای با سیمکارت فیزیکی باتریهای کوچکتری دارند. سینی پیچدار صرفنظر از ظرفیت یک برندهٔ تعمیر است، به شرطی که باز کردن گوشی تبدیل به کار بر روی صفحه نشود. ما از وجود این ریسک متنفریم.
خنکسازی بهتر، دسترسی سختتر به حافظه
در حالی که سینی باتری آشناست، چیدمان برد منطق (logic board) جدید است. A20 Pro بهصورت خارجی به «ساندویچ» برد منتقل شده است. A19 Pro سال قبل داخل ساندویچ قرار داشت و RAM بالای آن لایهبندی شده بود. حالا حافظه هم کنار پردازنده قرار گرفته؛ مسیر مستقیمتری از تراشه گرم به سیستم خنککننده باز میشود. اپل این تغییر بستهبندی را بخشی از طراحی حرارتی جدید مینامد و طراحی تراشههای سری A را بهسوی برابری با سری M نزدیکتر میکند.
تراشه درست در تماس با محفظهٔ بخار (vapor chamber) جدید و بهبود یافته قرار دارد و یک لایهٔ اسفنجی بین آنها قرار گرفته است.
مواد رابط حرارتی اشکال مختلفی دارند. در این مورد، یک رابط قابل شکلپذیری شکاف را پر میکند و به انتقال یکنواخت حرارت از A20 Pro کمک میکند.
حافظهٔ بخار سپس این حرارت را بر روی مساحت بسیار بزرگتری پخش میکند. داخل محفظهٔ بسته، مایع کاری در نزدیکی ناحیه گرم تبخیر میشود. بخار به سطوح سردتر میریزد و متراکم میشود و در آنجا حرارت آزاد میکند. یک ویک مایع را با اثر فشار سطحی بهدور برمیدارد تا برای یک سفر دیگر آماده شود.
حافظهٔ بخار امسال در اکثر بدنهٔ گوشی گسترش یافته و اپل سطح آن
دیدگاهتان را بنویسید