نخستین برداشت‌ها از ویوو X500 پرو مکس: ویوو برای رقابت جدی آمده و رقبا باید نگران باشند

ویوو می‌توانست با سری X500 محافظه‌کارانه عمل کند. کمی پردازنده سریع‌تر به گوشی‌ها بدهد، یک ظاهر تازه روی آن‌ها بکشد، چند واژه پرطرفدار هوش مصنوعی را به کار ببرد و تمام. هیچ‌کس هم چندان تعجب نمی‌کرد. خوشبختانه به نظر می‌رسد ویوو ایده‌های دیگری داشته است.

خانواده جدید X500 از سه گوشی تشکیل شده است: X500، X500 پرو و X500 پرو مکس. اما اجازه ندهید نام‌ها این توهم را ایجاد کنند که این‌ها فقط سه اندازه از یک گوشی هستند. هر مدل هویت خودش را دارد، با تفاوت‌هایی در اندازه نمایشگر، توان پردازشی و سخت‌افزار دوربین. X500 نمایشگر ۶.۵۹ اینچی و Dimensity 9600M دارد، در حالی که X500 پرو فشرده صفحه ۶.۳۶ اینچی و چیپست پرچم‌دار Dimensity 9600 Pro را در خود جای داده است. سپس X500 پرو مکس هست، رئیس بزرگ خانواده، با نمایشگری بزرگ‌تر، دوربین‌های ارتقایافته و همان سیلیکون پرچم‌دار.

ویوو X500 پرو مکس در دستان من است و همین حالا هم چیزهای زیادی برای هیجان‌زده شدن وجود دارد. البته یک نکته مهم: این نسخه جهانی است، نه نسخه چینی. عرضه جهانی به‌زودی از راه می‌رسد، پس باید کمی بیشتر صبر کنیم تا ببینیم کل خانواده چه چیزی روی میز می‌آورد. فعلاً بگذارید درباره گوشی‌ای صحبت کنیم که توجه من را جلب کرده است.

طراحی و ساخت: خودنمایی نامحسوس با حداکثر اثر

نسخه خاکستری را دارم و صادقانه بگویم، همین را انتخاب می‌کردم. پنل پشتی داد نمی‌زند که توجه را به خود جلب کند، اما کمی دقت کنید و چیزهای بیشتری از آنچه به چشم می‌آید در جریان است.

نیمه پایینی پشت گوشی بافتی مات دارد که با جزئیات کوچک ستاره‌مانندی پوشیده شده که وقتی نور به آن‌ها می‌تابد، می‌درخشند. نیمه بالایی بخشی کمی برجسته با بافتی متفاوت دارد، هرچند تمام سطح در لمس صاف باقی می‌ماند. نامحسوس، باکلاس و درست به اندازه‌ای چشمگیر که یادآوری کند این یک تکه شیشه معمولی نیست.

جزیره دوربین همچنان عظیم است، چون ظاهراً سازندگان گوشی دسته‌جمعی تصمیم گرفته‌اند که برآمدگی‌های نامحسوس دوربین به گذشته تعلق دارند. حداقل ویوو آن را با حلقه‌ای هم‌رنگ آراسته و فلش هم از طراحی خط‌شکل به دایره‌ای تغییر کرده است.

در بقیه موارد همه‌چیز مثل همیشه است و این شکایتی نیست. شیشه صاف در پشت، ریل‌های آلومینیومی صاف و نمایشگر تخت. گوشی همچنین رتبه مقاومت IP69 در برابر گرد و غبار و آب را حفظ کرده، پس کمی باران نباید شما را به حالت وحشت ببرد.

جعبه شامل یک قاب، یک کابل USB و یک آداپتور شارژ ۹۰ واتی است. ویوو همچنین همچنان کیت عکاسی اختیاری با بند شانه‌ای، یک قلاب آزادکننده سریع اضافی و قابی با گریپ کنترل دوربین ارائه می‌دهد.

یک لوازم جانبی هست که ای کاش نسخه جهانی از هم‌خانواده چینی‌اش قرض گرفته بود: قاب دومی که برای نمایشگر پشتی جدید طراحی شده و به شما اجازه می‌دهد هنگام گرفتن سلفی، دوربین‌های پشتی را کنترل کنید. چون اگر قرار است سلفی بگیرید، چرا از دوربین‌های بهتر استفاده نکنید؟ متأسفانه خریداران نسخه جهانی از این ترفند خاص محروم می‌مانند.

نمایشگر: ظاهراً بزرگ‌تر بهتر است

X500 پرو مکس نمایشگر AMOLED ۶.۸۵ اینچی دارد که نسبت به ۶.۷۸ اینچ مدل سال گذشته بزرگ‌تر شده است. این از صفحه X300 اولترا هم بزرگ‌تر است. رزولوشن هم با اولترا برابر است و ارتقای خوشایندی را نسبت به نسل قبل به پرو مکس می‌دهد.

حداکثر روشنایی همچنان روی عدد چشمگیر ۴٬۵۰۰ نیت باقی مانده، در حالی که فناوری LTPO اجازه می‌دهد نرخ نوسازی خود را با آنچه روی صفحه می‌گذرد تطبیق دهد. این بار می‌تواند تا ۱۴۴ هرتز بالا برود. ترجمه‌اش: اسکرول باید به‌طرز مسخره‌ای روان حس شود و انیمیشن‌ها باید صاف و شیک به نظر برسند.

همچنین نمایشگر همیشه‌روشن دارید که می‌تواند به‌طور دائمی فعال بماند، حسگر اثر انگشت اولتراسونیک، اتصال USB 3.2، دو اسپیکر استریو و چهار میکروفون.

هنوز دکمه اختصاصی دوربین وجود ندارد، اما نمی‌توانم بگویم که خوابم را از دست داده‌ام. کلید میانبر قابل شخصی‌سازی همچنان هست و من ترجیح می‌دهم دکمه‌ای داشته باشم که بتوانم تنظیمش کنم تا هر کاری که می‌خواهم انجام دهد، تا یک تکه سخت‌افزار دیگر که شاید به‌ندرت استفاده کنم.

عملکرد: دو نانومتر دردسر برای رقبا

اینجاست که ماجرا واقعاً جالب می‌شود. X500 پرو مکس اولین گوشی‌ای است که چیپست ۲ نانومتری جدید مدیاتک، Dimensity 9600 Pro، را اجرا می‌کند. بله، دو نانومتر. ما الان به جایی رسیده‌ایم که پردازنده‌های گوشی به نظر می‌رسد باید در یک کلاس فیزیک تدریس شوند.

این تراشه از جدیدترین طراحی‌های CPU و GPU شرکت ARM استفاده می‌کند، با دو هسته اولترا-پرایم با فرکانس ۴.۵۵ گیگاهرتز، سه هسته عملکردی با ۴.۳۵ گیگاهرتز و سه هسته اضافی با ۳.۱ گیگاهرتز. مدیاتک همچنین ادعای بهبود ۲۷ درصدی در اوج عملکرد GPU را دارد.

این ترکیب امیدوارکننده‌ای از توان خام و بهره‌وری بهتر است، به‌ویژه برای بازی‌های سنگین، چندوظیفگی فشرده و بارهای کاری هوش مصنوعی. این چیپست از رم LPDDR6 و حافظه UFS 5 هم پشتیبانی می‌کند، هرچند ویوو تأیید نکرده که گوشی آزمایش‌شده از این استانداردهای جدیدتر استفاده می‌کند یا به حافظه LPDDR5X و UFS 4.1 پایبند است. در بررسی کامل‌مان بیشتر صحبت خواهیم کرد.

از نظر نرم‌افزاری، OriginOS 7 روی اندروید ۱۷ اجرا می‌شود. OriginOS 6 گامی مهم رو به جلو بود، پس نسخه جدید بیشتر شبیه یک پالایش به نظر می‌رسد تا یک بازنگری کامل. رابط کاربری همچنان روان است و ویوو ویژگی‌های هوش مصنوعی، حرکت سیال، تعامل یکپارچه و یک Snap Up Engine جدید برای بهینه‌سازی سیستم اضافه کرده است. از ظاهر آشنا شکایتی ندارم. اگر چیزی این‌قدر خوب کار می‌کند، نیازی نیست آن را از هم بپاشیم فقط برای اینکه به‌روزرسانی مهم به نظر برسد. قضاوت نهایی درباره عملکرد را برای بررسی کامل نگه می‌دارم.

دوربین‌ها: زوم اولترا، منهای بخشی از حق فخرفروشی‌اش

ویوو تقریباً کل سیستم دوربین را تازه کرده است و دوربین تله‌فوتو پریسکوپی ستاره نمایش است. این همان واحدی است که در X300 اولترا پیدا می‌شود، که خبر عالی‌ای برای هر کسی است که دوست دارد زوم کند بدون اینکه عکس‌هایش به نقاشی‌های امپرسیونیستی تبدیل شوند.

صادقانه بگویم، Vivo X500 Pro Max فقط دنبال مگاپیکسل نیست. فناوری جدی دوربینی را به میدان می‌آورد، با شروع از یکی از جدیدترین سنسورهای تصویر CMOS LOFIC سونی با ۵۰ مگاپیکسل و اندازه ۱/۱.۲۸ اینچ. و نه، LOFIC فقط یک سرنام دیگر نیست که بخش بازاریابی از آن هیجان‌زده شود.

LOFIC مخفف Lateral Overflow Integration Capacitor است و فناوری آن وعده تصاویر با دامنه دینامیکی بالا (HDR) با سرباز پردازشی کمتر را می‌دهد. به‌جای ثبت چند فریم و دوختن آن‌ها به هم برای حفظ نقاط روشن، سایه‌ها و جزئیات در حین کنترل نویز، سنسور می‌تواند نتایج مشابهی را با یک عکس واحد به دست آورد. برای تولیدکنندگان محتوا این خیلی مهم است. سوژه‌های متحرک کمتر احتمال دارد شبیه نوردهی مضاعف تصادفی به نظر برسند، چون ریسک شبح‌شدگی کمتر است. این فناوری همچنین ضبط ویدئوی HDR 4K با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه را مؤثرتر می‌کند و در عین حال مصرف انرژی را کاهش می‌دهد. فیلم شما ارتقا می‌گیرد، بدون اینکه باتری لزوماً تاوانش را بدهد.

سخت‌افزار دوربین به همین‌جا ختم نمی‌شود. X500 پرو مکس یک دوربین تله‌فوتو ۲۰۰ مگاپیکسلی و یک شوتر اولترا واید ۵۰ مگاپیکسلی را حفظ کرده که مکمل سنسور اصلی جدید است. ویژگی‌هایی مثل ویدئوی رنگی سینمایی ۴K، قاب‌بندی خودکار و حالت صحنه ۳.۰ هم این گوشی را بیشتر به‌عنوان ابزاری جدی برای تولیدکنندگان محتوا معرفی می‌کند تا فقط یک مستطیل گران‌قیمت دیگر برای گشتن در شبکه‌های اجتماعی.

می‌خواهید به سوژه‌های دور نزدیک‌تر شوید؟ ویوو لنزهای تله‌فوتو اکستندر اختیاری ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی‌متری را هم ارائه می‌کند، تقریباً شبیه همان‌هایی که برای X300 Ultra موجود بود. این لوازم جانبی امکان‌های بیشتری برای عکاسی از فواصل دور و قاب‌بندی خلاقانه فراهم می‌کنند. فقط یادتان باشد که جداگانه فروخته می‌شوند، چون ظاهراً نزدیک‌تر شدن به سوژه هزینهٔ اضافه‌ای هم دارد.

اما نه، X500 Pro Max همهٔ مزیت‌های هم‌خانوادهٔ اولترای خود را نمی‌دزدد. با این حال، با ارتقای همهٔ دوربین‌ها جز دوربین سلفی، ویوو آشکارا عکاسی را موضوعی حاشیه‌ای تلقی نکرده است. خوشبختانه، به نظر می‌رسد دوربین‌ها همان جایی هستند که ویوو می‌خواهد بیشترین سروصدا را در آن به راه بیندازد.

اولین برداشت‌ها: این‌گونه باید یک ارتقای سالانه انجام داد

بزرگ‌ترین غافلگیری دربارهٔ Vivo X500 Pro Max این است که ویوو چقدر تغییر کرده است. یک نمایشگر بزرگ‌تر، یک چیپست پرچمدار ۲ نانومتری جدید، دوربین‌های تازه و یک باتری عظیم، از آن ارتقاهایی نیستند که بتوان آن‌ها را تدریجی و جزئی دانست.

نسخهٔ چینی باتری ۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی دارد، در حالی که مدل جهانی، که همان نسخهٔ ما است، ۷۸۰۰ میلی‌آمپرساعت دارد. این میزان باتری برای یک گوشی پرچمدار جدی و قابل‌توجه است، به‌ویژه وقتی با تراشه‌ای همراه شود که برای بهبود بهره‌وری طراحی شده است. شارژ باسیم همچنان ۹۰ وات است، همراه با شارژ بی‌سیم ۴۰ وات برای کسانی که ترجیح می‌دهند کابل را کنار بگذارند. البته مشخصات چشمگیر به‌طور خودکار یک گوشی عالی نمی‌سازند. من هنوز باید دوام باتری، عملکرد پایدار، یکدستی دوربین و اینکه نرم‌افزار در استفادهٔ روزمره چقدر خوب دوام می‌آورد را آزمایش کنم.

با انتظار یک به‌روزرسانی آبرومند از یک پرچمدار سراغ Vivo X500 Pro Max رفتم. اما در عوض، به نظر می‌رسد ویوو مصمم است رقابت را کمی سخت‌تر کند. یک باتری عظیم ۷۸۰۰ میلی‌آمپرساعتی، یک چیپست پرچمدار ۲ نانومتری، یک نمایشگر ۱۴۴ هرتزی پرشarp‌تر و ارتقاهای معنادار در دوربین، باعث می‌شوند این گوشی چیزی فراتر از یک تمرین سالانهٔ تغییر اعداد روی برگهٔ مشخصات به نظر برسد.

سیستم دوربین به‌طور خاص جالب توجه است. با سنسور اصلی جدید ۵۰ مگاپیکسلی سونی از نوع LOFIC که برای ثبت تصاویر HDR در یک شات واحد طراحی شده، یک دوربین تله‌فوتو پریسکوپی ۲۰۰ مگاپیکسلی و یک دوربین اولتراواید ۵۰ مگاپیکسلی، به نظر می‌رسد ویوو عکاسی موبایل را جدی گرفته است. وعدهٔ کاهش سایهٔ شبح‌وار سوژه و ضبط ویدیوی HDR 4K با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه به شکلی کارآمدتر می‌تواند این گوشی را برای تولیدکنندگان محتوا گزینه‌ای بسیار جذاب کند. اگر پشتیبانی از لنزهای تله‌فوتو اکستندر اختیاری را هم به آن اضافه کنید، X500 Pro Max کم‌کم شبیه دوربینی بسیار توانمند به نظر می‌رسد که تصادفاً تماس تلفنی هم برقرار می‌کند.

البته آزمون واقعی هنوز در پیش است. دوام باتری، عملکرد پایدار و یکدستی دوربین تعیین می‌کنند که X500 Pro Max واقعاً عالی است یا فقط روی کاغذ چشمگیر به نظر می‌رسد. اما ویوو همین حالا هم دلایل زیادی برای خوش‌بینی به من داده است.

به نظر نمی‌رسد X500 Pro Max گوشی‌ای باشد که فقط برای توجیه یک شمارهٔ جدید روی جعبه وجود دارد. به نظر می‌رسد ویوو واقعاً نشسته، مشخص کرده چه چیزی مهم است و تصمیم گرفته کاری دربارهٔ آن انجام دهد. اگر بررسی کامل این برداشت‌های اولیه را تأیید کند، ممکن است ویوو یک مدعی جدی در میان پرچمدارها در دست داشته باشد. و اگر دیگر سازندگان گوشی هوشمند تماشا می‌کنند، این یک پیشنهاد دوستانه است: یادداشت بردارید.

منبع