این گوشی اندرویدی مسخره‌ترین بلندگو را دارد و من (تقریباً) عاشقش هستم

نوشته شده توسط هوشنگ

سیستم بلندگوی ۲.۱ پیکسل POCO F9 Ultra شگفت‌انگیز به نظر می‌رسد، اما نمی‌خواهم صدایش را بشنوم، باشه؟

معمولاً نسبت به بلندگوهای گوشی‌ام بی‌تفاوت هستم. اگر از آن‌ها برای چیزی جز چند تماس یا پیام صوتی استفاده کنم، برای پادکست‌های گفتاری یا کلیپ‌های سریع شبکه‌های اجتماعی است. بیشتر از این، هدفونم را برمی‌دارم.

POCO F9 Ultra استثنا بوده است. این دومین همکاری این برند با متخصصان صدا، یعنی Bose، است و صدای سیستم بلندگویش فوق‌العاده است. می‌خواهم شما هم آن را تجربه کنید، اما وقتی گوش می‌دهید، یک درخواست ساده دارم: آن را برای خودتان نگه دارید.

چه چیزی سیستم بلندگوی این گوشی را متفاوت می‌کند

POCO مدت‌هاست راه‌های گوناگونی را برای متمایز کردن گوشی‌های سری F خود از بقیه امتحان می‌کند. چه رنگ‌های درخشان باشد، چه طراحی‌های جسورانه، باتری‌های بزرگ یا حتی دکمه‌های شانه‌ای مخصوص بازی، POCO هرگز از امتحان کردن چیزهای تازه نترسیده است.

POCO با همکاری با Bose جدی بودنش را درباره توانایی‌های صوتی F9 Ultra نشان داده است، و فوق‌العاده است که می‌بینیم ویژگی‌ای را که نخستین بار در نسل پیشینش، F8 Ultra، معرفی شده بود رها نکرده است. از میان همه ویژگی‌هایی که POCO در طول سال‌ها امتحان کرده، این یکی منحصربه‌فردترین به نظر می‌رسد، چون کمتر برند دیگری اصلاً به صدا اهمیت می‌دهد.

F9 Ultra دو بلندگوی استریو متقارن 1115D و یک ساب‌ووفر مستقل دارد که یک سیستم صوتی ۲.۱ می‌سازد. Bose صدا را تنظیم کرده است؛ یک اکولایزر و پروفایل‌های مختلف وجود دارد، به‌علاوه یک چراغ درخشان تزئینی دور بلندگوی پشت که با ریتم موسیقی شما می‌تپد.

آیا بلندگو واقعاً این‌قدر خوب صدا می‌دهد؟

F9 Ultra صدای یک گوشی را نمی‌دهد؛ صدای یک بلندگوی بلوتوثی کوچک را می‌دهد. در صدای آن عمق و دقتی هست که در گوشی‌های دیگر نیست. جداسازی صوتی واقعی هم وجود دارد. آوازها هرگز در میانه‌ها گم نمی‌شوند، پاسخ باس کافی است و به لطف جای‌گیری بلندگوها، افکت‌های استریو را هم می‌شنوید.

متوجه شدم از گوش دادن به موسیقی واقعی با بلندگوهای F9 Ultra لذت می‌برم. معمولاً فقط به محتوای گفتاری گوش می‌دهم، اما عملکرد این گوشی POCO دقیقاً هم‌سطح بلندگوهای بی‌سیم کوچک است و مرا به شنیدن آهنگ‌ها ترغیب می‌کند. حتی در حداکثر صدا هم، آن هم در قطعات پیچیده، اعوجاج پیدا نمی‌کند.

البته تنظیم دستی اکولایزر به آن کمک می‌کند. من حالت Balanced را بیش از حد روشن می‌یابم و حالت Dynamic را ترجیح می‌دهم. علاوه بر این، انتخاب تنظیم Rock در اکولایزر یا شخصی‌سازی آن توسط خودم بهترین نتیجه را داد. همین که می‌توانید همه این کارها را انجام دهید و تغییرات واقعی در صدا ایجاد کنید، خودش یک مزیت بزرگ است.

ایسوس آخرین برندی بود که سر و صدای زیادی درباره صدای گوشی به پا کرد و همکاری‌اش با Dirac بسیار موفق بود. الجی هم روی صدا سخت کار کرد، با استفاده از DACهای تخصصی و همچنین همکاری با Bose برای ماژولی که همراه LG G5 عرضه می‌شد.

متأسفانه نه ایسوس و نه الجی دیگر گوشی هوشمند نمی‌سازند و ما با بلندگوهای استاندارد و با عملکرد متوسط روی گوشی‌هایمان مانده‌ایم. یعنی تا زمانی که POCO دوباره صدای گوشی را در آغوش گرفت. سیستم بلندگو دلیل واقعی‌ای است برای اینکه F9 Ultra را به‌جای گوشی دیگری در نظر بگیرید، به‌ویژه اگر زیاد ویدیو تماشا می‌کنید یا بازی می‌کنید.

«لودکستر» نباشید

فکر می‌کنم عاشق سیستم بلندگوی POCO F9 Ultra خواهید شد و می‌خواهم آن را بشنوید. اما یک مشکل هست. وقتی آن را آزمایش می‌کردم، اغلب به این فکر می‌کردم که بلندگوهای F9 Ultra کجا استفاده خواهند شد، و می‌دانم زمان‌هایی خواهد بود که در مکان‌های عمومی تیک‌تاک پخش می‌کنند.

این پدیده نامی دارد. اسمش لودکستینگ است؛ یعنی کسی در مکان عمومی هر نوع صدایی را از بلندگوی گوشی‌اش پخش کند. پدیده تازه‌ای هم نیست. لودکستینگ در جست‌وجوها از حدود سال ۲۰۲۲ پیدا می‌شود، اما مقاله‌هایی از میانه دهه ۲۰۰۰ درباره این کار آزاردهنده بحث کرده‌اند؛ در آن زمان در بریتانیا به آن «sodcasting» می‌گفتند، ترکیبی طنزآمیز از «sod» (اشاره به خود شخص) و «podcast».

تقریباً همه ما آن را تجربه کرده‌ایم و اگر خودتان لودکستر نباشید، احتمالاً همه ما از آن متنفر بوده‌ایم

یک دادخواست در سال ۲۰۰۶ خواستار «اتوبوس‌های بدون موسیقی» در بریتانیا شد و باعث شد اداره حمل‌ونقل لندن کمپین‌های گوناگونی برای بازداشتن مردم از این کار اجرا کند. با اینکه این کار ضداجتماعی است، جاهای بسیار کمی قوانینی دارند که مشخصاً لودکستینگ را هدف بگیرد، جز چند قانون محلی در شهرهایی مثل تورنتو و پاریس.

تقریباً همه ما آن را تجربه کرده‌ایم و اگر خودتان لودکستر نباشید، احتمالاً همه ما هم از آن متنفر بوده‌ایم. در جریان تحقیقم، نتوانستم هیچ واکنش واقعاً مثبتی پیدا کنم، یا هیچ دلیل صادقانه‌ای از یک شنونده منفعل که بگوید از شنیدن موسیقی، فید شبکه اجتماعی یا گفت‌وگوی کسی دیگر لذت می‌برد.

آیا POCO F9 Ultra قابل‌قبول‌ترین گوشی ضداجتماعی تا امروز است؟

همچنین هنگام تحقیق متوجه شدم بسیاری از نظرهای منفی روی صدای فلزی و توخالی بلندگوهای گوشی متمرکز بودند و اینکه تریبل تیز، نبود باس و آوازهای جیغ‌مانند، این تجاوزهای صوتی را حتی بدتر می‌کرد. این قابل درک است و من قطعاً دلم نمی‌خواهد هیچ فضای عمومی‌ای را با گوش‌هایی که در آستانه خونریزی‌اند ترک کنم.

POCO F9 Ultra مثل گوشی‌های دیگر نیست. بلندگوها صدایی عمیق و پرانرژی تولید می‌کنند که از مشکلاتی که تقریباً همه گوشی‌های هوشمند امروز بازار دچارشان هستند دور است. من نمی‌خواهم هیچ صدایی از گوشی دیگران بشنوم و مطمئنم شما هم همین‌طور؛ اما اگر ناچار باشم چون صاحب گوشی این‌قدر بی‌توجه است، ترجیح می‌دهم صدا از POCO F9 Ultra باشد.

مطمئنم هیچ‌کس که این را می‌خواند لودکستر نیست (درسته؟) و مسئولانه گوش می‌دهد. وقتی گوش دهید، سریع می‌فهمید چرا سیستم بلندگوی Bose در POCO F9 Ultra بهترین چیزی است که همین حالا می‌توانید روی یک گوشی داشته باشید. فقط لطفاً آن را در اتوبوس به نمایش نگذارید.


منبع

دیدگاهتان را بنویسید